Dagboek deel 097 Een wonder?
Maandag 10-05-2010
Zo, daar was ik dan weer!
Zoals ik al zei, heeft het een hele poos geduurd, maar dat heeft dan ook zo z’n redenen. Allereerst was daar het herstel van de operatie. Dat ging (en gaat) weliswaar heel voorspoedig, maar er kwam ook veel vermoeidheid bij kijken. Lichamelijk èn geestelijk vergt het nl. heel wat om met een wonder om te leren gaan...
Zo voelt het voor mij in ieder geval en ik ben er van overtuigd dat het om niets anders gaat dan dát...
Hoe anders is het mogelijk dat ik uit een neerwaartse spiraal omhoog gehaald werd, zonder dat machines daarbij konden helpen. Integendeel: zo lag ik aan een externe pacemaker en tóch ging de hartslag steeds verder omlaag, tot ie op een bepaald moment nog maar 18 was. Stel je voor: waar een hartslag van 80/90 p/min. normaal is, was die nu nog maar 18! Het klinkt misschien dramatisch, maar in feite betekent dat niets anders dan dat ik bezig was te sterven. Zo wás het en zo voelde het en ik was me van elke seconde bewust.
Ik voelde me wegzinken en raakte om beurten in totale paniek of in een vreemd soort berusting; te moe om nog terug te vechten. Pas na een minuut of twintig was ik ‘stabiel laag’. De hartslag daalde niet verder en uiteindelijk kon men beginnen met de eigenlijke operatie.
En toen die eenmaal achter de rug was, was ik een pacemaker rijker...
Amper twee dagen later mocht ik al naar huis en kon het herstellen/revalideren beginnen. En dat voelt eigenlijk een beetje als een tweede wonder want ik ken mezelf simpelweg niet meer terug!!
Het is niet te filmen wat ik in zó korte tijd allemaal weer kan! Dingen die ik al jarenlang niet meer deed, gewoon omdat ik daar de conditie, kracht of uithouding niet meer voor had. Als ik de trap opliep moest ik bovenaan eerst stoppen, vóórdat ik verderliep naar de slaapkamer. Als ik ergens in de stad liep met anderen, moest ik om de 80 a 100 meter even stoppen om op adem te komen en fietsen kon ik alleen nog maar op een zodanig tempo, dat een klein kind op een driewieler me moeiteloos bij kon houden. Praten en wandelen tegelijk ging al helemaal niet meer zonder dat ik om de haverklap een pufje nodig had van het een of ander.
En nu?
Ik fiets met gemak anderhalf uur op een tempo van ongeveer 22 km/uur door de landerijen, naar de markt of door de bossen. Lekker met z’n tweetjes de bossen doorkruisen en genieten van het heerlijke voorjaar, met al haar frisgroene kleuren en bladergeuren. Bij de hartrevalidatie loop ik op zo’n band een half uur op een tempo van 11 km/uur wat buiten, in de praktijk, neerkomt op zo’n 8 km/uur en dat hou ik rustig een uur vol. En het roken? Wat dacht je hiervan: sinds 7 maart, de zondagavond vóór de operatie, geen sigaret meer aangeraakt! Niet dat ik er geen moeite mee heb hoor, maar tot nu toe hou ik het prima vol. Het is goed te doen!
Tot zover eerst even de praktische kant van de dingen.
Over de meer emotionele kant hiervan valt veel meer te vertellen!
Wat bijvoorbeeld te denken van alle twijfel, angst en zelfs paniek, wanneer de dingen helemaal fout dreigden te gaan? Of van de voorzichtige blijdschap als het weer goed ging en de teleurstelling, als het dan tóch weer fout ging..
Natuurlijk ging dat alles ons allebei niet in de kouwe kleren zitten en het zal je dan ook niet verbazen als ik zeg dat ons geloof af en toe een flinke deuk leek op te lopen.
Maar goed, over al deze dingen later meer.
Nu is het tijd voor een lekkere wandeling in het bos achter de universiteit....
Voor nu eerst weer even de groetjes en
God’s warmte,
Sebo
.
.
dinsdag 25 augustus 2015
Dagboek deel 096 Bang..
Zaterdag, 06-03-2010
En daar zit ik dan...
Eigenlijk heb ik helemaal niet zoveel te vertellen, maar dat zal jullie de laatste tijd wel opgevallen zijn. Zo ontzettend veel schrijf ik niet meer. Dat komt niet, omdat ik geen zin meer heb, maar er zijn gewoon andere dingen die belangrijk worden. Langzaam maar zeker nemen die de plaats in, die mijn schrijven altijd innam.
Ben ik daar blij mee, of heb ik daar vrede mee? Eigenlijk niet. Helemaal niet. Het overkomt me gewoon en af en toe betrap ik mezelf erop dat ik een onvrede in me voel, die ik op dat moment niet echt kan verklaren, maar op een later tijdstip besef ik dan opeens wat het was/is. Maar dan is het vaak al te laat om er ook echt voor te gaan zitten. Nu is zo’n tijdstip...
Voor de zoveelste keer zat ik eigenlijk alleen maar een poos zinloos te internetten en de hele tijd voelde ik een zekere onvrede. En op het moment dat ik het besefte dacht ik eraan te schrijven, maar ja...wat moest ik dan schrijven? Dus zat ik maar een poosje naar een leeg scherm te kijken, zonder echt te weten wat ik moest doen.
Wat heb ik eigenlijk te melden? Is het nog wel de moeite waard? Waarom zou ik het nog doen?
En opeens schiet me te binnen: ooit ben ik deze weblog begonnen met hem op te dragen en te geven aan de Here God. Op 5 december 2007, iets meer dan twee jaar geleden. Wat schreef ik toen? Hoe vol was ik van de Here Jezus? Hoe enthousiast was ik en hoe emotioneel werd ik daar soms van! Is dat alles nu zomaar opeens langzaam wegge-ebt? Wat is er eigenlijk over van die zo bekende en oh zo gewenste euforie? En betekent dat dat mijn geloof langzaam maar zeker wegebt?
Absoluut niet! Hoewel er soms twijfel is en de dingen vaak zo ‘gewoon’ lijken, geloof ik nog steeds heilig in het grote wonder van onze Heer en Heiland!
Misschien is het eerder een soort natuurlijke groei, die iedereen doormaakt. Je kent dat misschien wel: dat heel lang gewenste nieuwe huiskamer-interieur komt er eindelijk en die eerste weken of zelfs maanden ben je helemaal lirysch en wil je het aan iedereen laten zien. Avond aan avond koester je je in je nieuwe inrichting en voel je je heerlijk tussen je nieuwe spulletjes en je nieuwe sfeertje. Maar naarmate de tijd verstrijkt, raak je gewend aan de nieuwe indeling, de spulletjes, de omgeving en het zo gekoesterde nieuwe sfeertje. Langzaam maar zeker worden de dingen wat ‘gewoner’ en voel je je ook wat ‘normaler’. En op een zeker moment vind je het niet meer bijzonder, maar hóórt het gewoon bij je. Wat eerst zo nieuw was, werd langzaam een deel van jou en hoewel je weet dat dat ene beeldje in het raam staat, ‘zie’ je het niet echt meer. Integendeel: het beeldje valt pas weer op, als het van z’n plaats is gehaald en ergens anders is neergezet. Dan valt je ineens die lege plek op en denk je: “Wat stond daar ook alweer..?”
En zó voel ik me op dit moment een beetje...
Ik zie in m’n gevoel een lege plek en denk opeens: “Wat zat daar ook alweer? Oh ja, die euforie! Waar is dat eigenlijk gebleven..??”
In gedachten kijk ik even rond in m’n hart, op zoek naar dat gevoel. Maar ik vind het niet. Het is vast ergens, maar misschien kijk ik er nu even overheen. Dat hart van mij is nu ook zó vol van andere dingen, dat het eigenlijk wel logisch is dat ik erover heen kijk.
Zoveel andere dingen nemen nu even een belangrijke plaats in, dat er in feite even geen ruimte meer is voor euforie.
Straks, als alles achter de rug is, kan ik beginnen met de ‘grote voorjaars-schoonmaak’ in m’n hartje. Maar nu moet ik me eerst concentreren op de dingen die komen gaan. Welke dat zijn? Wel, dat heb ik al eens verteld: de hartoperatie. Die brengt wel zoveel dingen met zich mee, dat er weinig tijd en ruimte overblijft voor andere zaken. De afgelopen weken heb ik dan ook ongelooflijk veel in het ziekenhuis doorgebracht voor allerlei onderzoeken en testen.
Afgelopen vrijdag hebben we de ‘screening’ gehad: een aantal onderzoekjes, groepsgewijze voorlichting, individuele voorlichting, vragenlijsten, gesprekken met chirurgen, anestesisten, fisiotherapeuten, intensive-care verplegers, etc. etc. Van 8:30 u. tot 13:30 u. waren we in het ziekenhuis! Vijf lange uren..!!
Uiteindelijk kregen we te horen dat we ons aanstaande zondag om 19:00 moeten melden voor de opname in Enschede en dan krijgen we ook te horen van een dienstdoende chirurg om hoelaat ik die maandagochtend aan de beurt ben. Men vertelde ons al dat de operatie naar alle waarschijnlijkheid om 08:15 u. is.
Aanvankelijk was ik vrij rustig en lakoniek onder de wetenschap dat ik geopereerd moest worden, maar naarmate het moment dichterbij komt voel ik me toch nerveuzer worden. Inmiddels zie ik er als een berg tegenop en zou ik het liefst heel hard wegrennen! Maar ja..daar heb ik de conditie niet voor en bovendien wordt het daar natuurlijk niet echt veel beter van.. Rust is momenteel van groot belang. En berusting, vooral berusting! We zeggen het wel zo vaak, maar ook werkelijk de dingen in God’s hand leggen en werkelijk vertrouwen dat Hij over ons waakt..dat is soms zóó moeilijk. Zeker op dit moment ervaar ik dat. Ik wil alles aan de goede zorg van de Here Jezus overlaten, maar tegelijkertijd ben ik ook zó bang... Wat, als de Heer heel andere bedoelingen heeft? Of: zal dít wel goed gaan en zal dát wel lukken? En bovenal: stel dat de Here God besluit dat mijn leven in Zijn ogen kompleet is, wat gebeurt er dan met mijn vrouw? Hoe zal het háár vergaan?
Jaja, ik weet wel dat ik me daar niet druk over moet maken, maar ik kan nu eenmaal niet tegen mijn gevoel zeggen: “Nee! Dat wil ik niet voelen!” Ontegenzeggelijk maak ik me toch af en toe een beetje zorgen, temeer daar ik nu eenmaal niet in het meest gezonde lichaam zit. Tsja..en dat gevoel wordt er niet minder op, naarmate het “uur U” dichterbij komt...
Maar goed, we zullen het gaan zien. De kaakchirurg viel achteraf ook heel erg mee, dus wie weet: misschien kijken we híér later ook weer lachend op terug, terwijl ik net de marathon van Rotterdam gelopen heb!
In ieder geval wil ik het volgende nog even kwijt:
Ik heb geen enkel idee hoelang ik uit de running ben, dus ik kan met geen mogelijkheid zeggen wanneer jullie weer van mij zullen ‘horen’.
Voor nu wil ik al mijn lezers heel erg bedanken voor een geweldige tijd en wie weet: misschien ben ik in no-time weer thuis en in dat geval zal ik uitgebreid verslag doen van mijn ziekenhuis-loopbaan. Als ik uit het ziekenhuis ontslagen wordt, zal dat in ieder geval het mooiste ontslag zijn in mijn hele leven!!
Tot slot wil ik jullie vragen om voor ons te bidden, maar ook voor de chirurg en assistenten. Dat Hij hen wijsheid en inzicht zal geven en alles zal leiden naar Zijn wil en dat Hij ons rust mag geven over de dingen, zoals ze zijn. We weten dat God álle dingen doet meewerken ten goede, dus ook deze dingen!
In God’s onmetelijke liefde en warmte,
Sebo Hilberts
Zaterdag, 06-03-2010
En daar zit ik dan...
Eigenlijk heb ik helemaal niet zoveel te vertellen, maar dat zal jullie de laatste tijd wel opgevallen zijn. Zo ontzettend veel schrijf ik niet meer. Dat komt niet, omdat ik geen zin meer heb, maar er zijn gewoon andere dingen die belangrijk worden. Langzaam maar zeker nemen die de plaats in, die mijn schrijven altijd innam.
Ben ik daar blij mee, of heb ik daar vrede mee? Eigenlijk niet. Helemaal niet. Het overkomt me gewoon en af en toe betrap ik mezelf erop dat ik een onvrede in me voel, die ik op dat moment niet echt kan verklaren, maar op een later tijdstip besef ik dan opeens wat het was/is. Maar dan is het vaak al te laat om er ook echt voor te gaan zitten. Nu is zo’n tijdstip...
Voor de zoveelste keer zat ik eigenlijk alleen maar een poos zinloos te internetten en de hele tijd voelde ik een zekere onvrede. En op het moment dat ik het besefte dacht ik eraan te schrijven, maar ja...wat moest ik dan schrijven? Dus zat ik maar een poosje naar een leeg scherm te kijken, zonder echt te weten wat ik moest doen.
Wat heb ik eigenlijk te melden? Is het nog wel de moeite waard? Waarom zou ik het nog doen?
En opeens schiet me te binnen: ooit ben ik deze weblog begonnen met hem op te dragen en te geven aan de Here God. Op 5 december 2007, iets meer dan twee jaar geleden. Wat schreef ik toen? Hoe vol was ik van de Here Jezus? Hoe enthousiast was ik en hoe emotioneel werd ik daar soms van! Is dat alles nu zomaar opeens langzaam wegge-ebt? Wat is er eigenlijk over van die zo bekende en oh zo gewenste euforie? En betekent dat dat mijn geloof langzaam maar zeker wegebt?
Absoluut niet! Hoewel er soms twijfel is en de dingen vaak zo ‘gewoon’ lijken, geloof ik nog steeds heilig in het grote wonder van onze Heer en Heiland!
Misschien is het eerder een soort natuurlijke groei, die iedereen doormaakt. Je kent dat misschien wel: dat heel lang gewenste nieuwe huiskamer-interieur komt er eindelijk en die eerste weken of zelfs maanden ben je helemaal lirysch en wil je het aan iedereen laten zien. Avond aan avond koester je je in je nieuwe inrichting en voel je je heerlijk tussen je nieuwe spulletjes en je nieuwe sfeertje. Maar naarmate de tijd verstrijkt, raak je gewend aan de nieuwe indeling, de spulletjes, de omgeving en het zo gekoesterde nieuwe sfeertje. Langzaam maar zeker worden de dingen wat ‘gewoner’ en voel je je ook wat ‘normaler’. En op een zeker moment vind je het niet meer bijzonder, maar hóórt het gewoon bij je. Wat eerst zo nieuw was, werd langzaam een deel van jou en hoewel je weet dat dat ene beeldje in het raam staat, ‘zie’ je het niet echt meer. Integendeel: het beeldje valt pas weer op, als het van z’n plaats is gehaald en ergens anders is neergezet. Dan valt je ineens die lege plek op en denk je: “Wat stond daar ook alweer..?”
En zó voel ik me op dit moment een beetje...
Ik zie in m’n gevoel een lege plek en denk opeens: “Wat zat daar ook alweer? Oh ja, die euforie! Waar is dat eigenlijk gebleven..??”
In gedachten kijk ik even rond in m’n hart, op zoek naar dat gevoel. Maar ik vind het niet. Het is vast ergens, maar misschien kijk ik er nu even overheen. Dat hart van mij is nu ook zó vol van andere dingen, dat het eigenlijk wel logisch is dat ik erover heen kijk.
Zoveel andere dingen nemen nu even een belangrijke plaats in, dat er in feite even geen ruimte meer is voor euforie.
Straks, als alles achter de rug is, kan ik beginnen met de ‘grote voorjaars-schoonmaak’ in m’n hartje. Maar nu moet ik me eerst concentreren op de dingen die komen gaan. Welke dat zijn? Wel, dat heb ik al eens verteld: de hartoperatie. Die brengt wel zoveel dingen met zich mee, dat er weinig tijd en ruimte overblijft voor andere zaken. De afgelopen weken heb ik dan ook ongelooflijk veel in het ziekenhuis doorgebracht voor allerlei onderzoeken en testen.
Afgelopen vrijdag hebben we de ‘screening’ gehad: een aantal onderzoekjes, groepsgewijze voorlichting, individuele voorlichting, vragenlijsten, gesprekken met chirurgen, anestesisten, fisiotherapeuten, intensive-care verplegers, etc. etc. Van 8:30 u. tot 13:30 u. waren we in het ziekenhuis! Vijf lange uren..!!
Uiteindelijk kregen we te horen dat we ons aanstaande zondag om 19:00 moeten melden voor de opname in Enschede en dan krijgen we ook te horen van een dienstdoende chirurg om hoelaat ik die maandagochtend aan de beurt ben. Men vertelde ons al dat de operatie naar alle waarschijnlijkheid om 08:15 u. is.
Aanvankelijk was ik vrij rustig en lakoniek onder de wetenschap dat ik geopereerd moest worden, maar naarmate het moment dichterbij komt voel ik me toch nerveuzer worden. Inmiddels zie ik er als een berg tegenop en zou ik het liefst heel hard wegrennen! Maar ja..daar heb ik de conditie niet voor en bovendien wordt het daar natuurlijk niet echt veel beter van.. Rust is momenteel van groot belang. En berusting, vooral berusting! We zeggen het wel zo vaak, maar ook werkelijk de dingen in God’s hand leggen en werkelijk vertrouwen dat Hij over ons waakt..dat is soms zóó moeilijk. Zeker op dit moment ervaar ik dat. Ik wil alles aan de goede zorg van de Here Jezus overlaten, maar tegelijkertijd ben ik ook zó bang... Wat, als de Heer heel andere bedoelingen heeft? Of: zal dít wel goed gaan en zal dát wel lukken? En bovenal: stel dat de Here God besluit dat mijn leven in Zijn ogen kompleet is, wat gebeurt er dan met mijn vrouw? Hoe zal het háár vergaan?
Jaja, ik weet wel dat ik me daar niet druk over moet maken, maar ik kan nu eenmaal niet tegen mijn gevoel zeggen: “Nee! Dat wil ik niet voelen!” Ontegenzeggelijk maak ik me toch af en toe een beetje zorgen, temeer daar ik nu eenmaal niet in het meest gezonde lichaam zit. Tsja..en dat gevoel wordt er niet minder op, naarmate het “uur U” dichterbij komt...
Maar goed, we zullen het gaan zien. De kaakchirurg viel achteraf ook heel erg mee, dus wie weet: misschien kijken we híér later ook weer lachend op terug, terwijl ik net de marathon van Rotterdam gelopen heb!
In ieder geval wil ik het volgende nog even kwijt:
Ik heb geen enkel idee hoelang ik uit de running ben, dus ik kan met geen mogelijkheid zeggen wanneer jullie weer van mij zullen ‘horen’.
Voor nu wil ik al mijn lezers heel erg bedanken voor een geweldige tijd en wie weet: misschien ben ik in no-time weer thuis en in dat geval zal ik uitgebreid verslag doen van mijn ziekenhuis-loopbaan. Als ik uit het ziekenhuis ontslagen wordt, zal dat in ieder geval het mooiste ontslag zijn in mijn hele leven!!
Tot slot wil ik jullie vragen om voor ons te bidden, maar ook voor de chirurg en assistenten. Dat Hij hen wijsheid en inzicht zal geven en alles zal leiden naar Zijn wil en dat Hij ons rust mag geven over de dingen, zoals ze zijn. We weten dat God álle dingen doet meewerken ten goede, dus ook deze dingen!
In God’s onmetelijke liefde en warmte,
Sebo Hilberts
Dagboek deel 095 De Liefde
Woensdag, 10-02-2010
Tsja, wat zal ik zeggen? Ik schrijf momenteel niet echt elke dag meer.
Dat heeft voor het overgrote deel te maken met het feit dat ik te pas en te onpas geen internet had. Vervolgens kon ik alleen schrijven op een klein laptopje, in de woonkamer.
“Nou èn?”, zou je misschien zeggen, maar zo werkt het niet helemaal. Het schrijft ook voor geen meter! Ik heb het nodig om lekker ontspannen achter m’n bureau te kunnen zitten. Mezelf terugtrekkend in ‘m’n eigen wereldje’ van gedachten en gevoelens, omringd door m’n eigen ‘sfeertje’, met een muziekje, kaarsje en een gedegen scherm en toetsenbord voor m’n neus.
Maar gelukkig: alles weer voor elkaar! Thanx to the misses..!! Jawel, waar ik nogal tamelijk ongeduldig en niet al te technisch ben, is mijn vrouw het toonbeeld van geduld, beschikkend over een behoorlijke dosis technisch vernuft!!
We zeggen wel eens: “Tel uw zegeningen.”, maar daar ben ik maar mee gestopt, want er bleef anders weinig tijd over voor andere zaken...
Dan nu iets anders..
Soms bekruipt me een beetje een onbehaaglijk gevoel.
Zie ik de dingen in een overdreven perspectief? Verwacht ik niet teveel van mijn mede-christen?
Vergeet ik af en toe niet dat christenen ook maar gewoon mensen zijn, met alle beperkingen die daar bij horen? Beperkingen zoals onverdraagzaamheid, arrogantie, betweterigheid, of wat dies meer zij..
Regelmatig kom ik het tegen. In m’n eigen gemeente, op internet, in boeken of gewoon op straat en ja: zelfs af en toe bij mezelf.
De snelheid en stelligheid waarmee christenen vaak oordelen (en dus ver-oordelen) is soms ronduit griezelig te noemen. “Kan ik jouw niet overtuigen van MIJN gelijk en dus JOUW ongelijk? Dan ben je bijvoorbaat verloren, want IK ben een christen, of ik heb meer ervaring cq bijbelkennis en dús ben JIJ fout!”
Zomaar even twee stukjes uit de bijbel:
-1 De liefde (1 Korintiers 13:1-13)
“1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. 2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. 3 Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.
4 De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. 5 Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, 6 ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. 7 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – 9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. 10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen. 11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten. 12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. 13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.”
-2 De vrucht van de Geest (Galaten 5:22-26)
“22 Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Er is geen wet die daar iets tegen heeft. 24 Wie Christus Jezus toebehoort, heeft zijn eigen natuur met alle hartstocht en begeerte aan het kruis geslagen. 25 Wanneer de Geest ons leven leidt, laten we dan ook de richting volgen die de Geest ons wijst. 26 Laten we elkaar niet uit eigenwaan de voet dwarszetten en elkaar geen kwaad hart toedragen.
Waarom deze twee stukjes?
Wel, met de regelmaat van de klok volg ik bepaalde stukjes van een goede vriend en daar wordt dan af en toe op gereageerd door een andere vaste lezer. Deze reacties liepen uit op discussies waar maar geen eind aan leek te komen en dus ging men verder via e-mail. Dat is wat meer prive en ‘verstoort’ de weblog dan dus niet. Tot mijn vriend besloot dat verder discusieren geen zin had, omdat de één de ander niet kan begrijpen/invoelen en men daardoor eigenlijk steeds mijlenver langs elkaar heenpraat, hetgeen ontaardt in wederzijds onbegrip en onbehagen.
Op een zeker moment vroeg mijn vriend daarom die vaste lezer via die mail-conversaties om niet meer te reageren op zijn stukjes en de discussies te laten voor wat ze waren.
Dat kan.
Sterker nog: soms is het beter om in goede verstandhouding iets te beëindigen, dan maar gewoon door te gaan met ruzie of wrok als resultaat.
Maar wat schetst mijn verbazing?
Inplaats van dat de vaste lezer in diezelfde mail reageert op een volwassen/christelijke wijze en toon, laat hij een openbare reactie op die mail achter op het bewuste blog. Niet geadresseerd aan mijn vriend, maar aan de evt. andere lezers van diens weblog.
Dit was die “reactie”:
“Ik ga afscheid nemen van dit blog. Niet dat ik niet meer mee lees maar er is mij gevraagd niet meer te reageren, dat is namelijk niet goed voor zijn gezondheid.
DQ wil geen andere mening dan de zijne geventileerd zien op dit stukje www. en ik heb daar respect voor te tonen.
Een goede raad voor allen die hier willen reageren: wees vooral vriendelijk en meegaand. Wees begrijpend en warm. Ga niet tegen de mening van DQ in. Verwacht geen inhoudelijke tegenargumenten van DQ en dan gaat alles goed komen.
Vrijheid van meningsuiting wordt hier onder het mom van gevoelens de nek omgedraaid”
....
Ik las het en heb een poosje het geschrevene op me in laten werken. Was dít de manier waarop een kind van de Heer reageert? Dat kán toch niet? Temeer, omdat ik van mijn vriend na ruim 32 jaar met een gerust geweten kan zeggen, dat hij zó heel zeker niet in elkaar zit. Bovendien heeft de reageerder dat in alle discussies zelf ook mogen ervaren.
Dus: vanwaar deze ronduit rancuneuze en vijandige tekst en toon? Dat pást toch niet? Bij niemand, maar zeker niet bij een christen!
Men zegt wel eens: “Niets menselijks is ons vreemd.” Ik zeg dat zelf ook wel eens maar soms vraag ik me af of dat een constatering is, of een excuus...
Als het een constatering is, is het tegelijk een les om beter ons best te doen, maar als het een excuus wordt...
...wat blijft er dan nog over van 1 Korintiers 13, de liefde..??!
...en waar blijven dan die mooie vruchten, waar Galaten 5 over spreekt..?
Woensdag, 10-02-2010
Tsja, wat zal ik zeggen? Ik schrijf momenteel niet echt elke dag meer.
Dat heeft voor het overgrote deel te maken met het feit dat ik te pas en te onpas geen internet had. Vervolgens kon ik alleen schrijven op een klein laptopje, in de woonkamer.
“Nou èn?”, zou je misschien zeggen, maar zo werkt het niet helemaal. Het schrijft ook voor geen meter! Ik heb het nodig om lekker ontspannen achter m’n bureau te kunnen zitten. Mezelf terugtrekkend in ‘m’n eigen wereldje’ van gedachten en gevoelens, omringd door m’n eigen ‘sfeertje’, met een muziekje, kaarsje en een gedegen scherm en toetsenbord voor m’n neus.
Maar gelukkig: alles weer voor elkaar! Thanx to the misses..!! Jawel, waar ik nogal tamelijk ongeduldig en niet al te technisch ben, is mijn vrouw het toonbeeld van geduld, beschikkend over een behoorlijke dosis technisch vernuft!!
We zeggen wel eens: “Tel uw zegeningen.”, maar daar ben ik maar mee gestopt, want er bleef anders weinig tijd over voor andere zaken...
Dan nu iets anders..
Soms bekruipt me een beetje een onbehaaglijk gevoel.
Zie ik de dingen in een overdreven perspectief? Verwacht ik niet teveel van mijn mede-christen?
Vergeet ik af en toe niet dat christenen ook maar gewoon mensen zijn, met alle beperkingen die daar bij horen? Beperkingen zoals onverdraagzaamheid, arrogantie, betweterigheid, of wat dies meer zij..
Regelmatig kom ik het tegen. In m’n eigen gemeente, op internet, in boeken of gewoon op straat en ja: zelfs af en toe bij mezelf.
De snelheid en stelligheid waarmee christenen vaak oordelen (en dus ver-oordelen) is soms ronduit griezelig te noemen. “Kan ik jouw niet overtuigen van MIJN gelijk en dus JOUW ongelijk? Dan ben je bijvoorbaat verloren, want IK ben een christen, of ik heb meer ervaring cq bijbelkennis en dús ben JIJ fout!”
Zomaar even twee stukjes uit de bijbel:
-1 De liefde (1 Korintiers 13:1-13)
“1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. 2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. 3 Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.
4 De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. 5 Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, 6 ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. 7 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – 9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. 10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen. 11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten. 12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. 13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.”
-2 De vrucht van de Geest (Galaten 5:22-26)
“22 Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Er is geen wet die daar iets tegen heeft. 24 Wie Christus Jezus toebehoort, heeft zijn eigen natuur met alle hartstocht en begeerte aan het kruis geslagen. 25 Wanneer de Geest ons leven leidt, laten we dan ook de richting volgen die de Geest ons wijst. 26 Laten we elkaar niet uit eigenwaan de voet dwarszetten en elkaar geen kwaad hart toedragen.
Waarom deze twee stukjes?
Wel, met de regelmaat van de klok volg ik bepaalde stukjes van een goede vriend en daar wordt dan af en toe op gereageerd door een andere vaste lezer. Deze reacties liepen uit op discussies waar maar geen eind aan leek te komen en dus ging men verder via e-mail. Dat is wat meer prive en ‘verstoort’ de weblog dan dus niet. Tot mijn vriend besloot dat verder discusieren geen zin had, omdat de één de ander niet kan begrijpen/invoelen en men daardoor eigenlijk steeds mijlenver langs elkaar heenpraat, hetgeen ontaardt in wederzijds onbegrip en onbehagen.
Op een zeker moment vroeg mijn vriend daarom die vaste lezer via die mail-conversaties om niet meer te reageren op zijn stukjes en de discussies te laten voor wat ze waren.
Dat kan.
Sterker nog: soms is het beter om in goede verstandhouding iets te beëindigen, dan maar gewoon door te gaan met ruzie of wrok als resultaat.
Maar wat schetst mijn verbazing?
Inplaats van dat de vaste lezer in diezelfde mail reageert op een volwassen/christelijke wijze en toon, laat hij een openbare reactie op die mail achter op het bewuste blog. Niet geadresseerd aan mijn vriend, maar aan de evt. andere lezers van diens weblog.
Dit was die “reactie”:
“Ik ga afscheid nemen van dit blog. Niet dat ik niet meer mee lees maar er is mij gevraagd niet meer te reageren, dat is namelijk niet goed voor zijn gezondheid.
DQ wil geen andere mening dan de zijne geventileerd zien op dit stukje www. en ik heb daar respect voor te tonen.
Een goede raad voor allen die hier willen reageren: wees vooral vriendelijk en meegaand. Wees begrijpend en warm. Ga niet tegen de mening van DQ in. Verwacht geen inhoudelijke tegenargumenten van DQ en dan gaat alles goed komen.
Vrijheid van meningsuiting wordt hier onder het mom van gevoelens de nek omgedraaid”
....
Ik las het en heb een poosje het geschrevene op me in laten werken. Was dít de manier waarop een kind van de Heer reageert? Dat kán toch niet? Temeer, omdat ik van mijn vriend na ruim 32 jaar met een gerust geweten kan zeggen, dat hij zó heel zeker niet in elkaar zit. Bovendien heeft de reageerder dat in alle discussies zelf ook mogen ervaren.
Dus: vanwaar deze ronduit rancuneuze en vijandige tekst en toon? Dat pást toch niet? Bij niemand, maar zeker niet bij een christen!
Men zegt wel eens: “Niets menselijks is ons vreemd.” Ik zeg dat zelf ook wel eens maar soms vraag ik me af of dat een constatering is, of een excuus...
Als het een constatering is, is het tegelijk een les om beter ons best te doen, maar als het een excuus wordt...
...wat blijft er dan nog over van 1 Korintiers 13, de liefde..??!
...en waar blijven dan die mooie vruchten, waar Galaten 5 over spreekt..?
Dagboek deel 094 Vertrouwen...
Vrijdag, 15-01-2010
Tsja..wat zal ik zeggen over deze titel?
Een mens kan soms zó vol zijn van z’n eigen gevoelens en gedachten dat het moeilijk wordt om ze te ordenen. Alles in het juiste perspectief zien, proberen de dingen op een rationele wijze te benaderen, wetende dat dat nooit helemáál zal lukken. De emoties die daarmee gepaard gaan in een juiste baan leiden, of althans... proberen.
Zorgen dat je niet overmand wordt door onrust. Vaak wordt er gezegd dat we de dingen moeten overlaten aan de Here God en dat doen we dan ook. De ‘last’ die ons bezighoudt overgeven aan Hem, die er het beste mee om kan gaan. Echt af-geven aan Hem en niet meer uit Zijn handen terugpakken.
Tsja...dat afgeven gaat nog wel, maar dat ‘niet meer terugpakken’...dat is voor mijzelf nog wel eens een probleem. maar al te vaak leg ik iets voor aan de Here Jezus, maar ook even zovaak pak ik het zelf weer terug. Alsof ik het zèlf wil oplossen. Alsof ik denk dat ik het op kan lossen, wát dat dan ook moge zijn..
In dit geval gaat het om rust en het tegenovergestelde: onrust/angst.
Wat als...
wat dan..
En hoe moet het dán??
Zal zij het wel redden? Zal de gemeente haar dragen, waar ze zelf niet kan?
Maak ik me zorgen om niets?
Misschien...
Ik hoop en bid het...
Gelukkig kan mijn lief bogen op de liefde en warmte van mijn familie èn haar familie! Het maakt me een stuk geruster, te weten dat ook mijn familie mijn lief in de armen gesloten heeft en haar op handen draagt!
Toch kan ik niet nalaten om ongerust te zijn.
Vreemd...
Ik heb toch alles in de handen van de Heer gelegd? Dan kan ik / mág ik toch vertrouwen hebben? En tóch...af en toe bekruipt me de angst. Wat, als het fout gaat? Stel dat de Heer andere bedoelingen heeft? Stel dat ik er niet meer ben? Zal zij het wel redden? Hoe zal het háár dan vergaan? In wat voor gat komt zij dan terecht?
Ik weet het wel: ik moet daar niet aan denken..
Vertrouwen hebben..
Ik heb het overgegeven aan de Here God en, ach...”...’ze’ kunnen zóveel tegenwoordig..”
...maar wát áls...??
Waar dit allemaal over gaat?
Wel: over ongeveer vier weken wordt ik geopereerd. Een hele nieuwe hartklep krijg ik. Tenminste..dat is de bedoeling. Tót die tijd is het zaak om wat gewicht te verliezen en zo gezond mogelijk te leven. Opzich niets mis mee zou je zeggen, ware het niet dat mijn lichaam ook nog andere gebreken kent die niet zomaar overgaan met ‘een poosje gezond leven’.
Welke risico’s zijn er? Welke gevaren brengt dat met zich mee? En wat houdt dat alles in voor de operatie? Zal het wel goed gaan? Zullen er geen ‘complicaties’ zijn?
...
Ja! Ik ben een christen, een kind van de Here Jezus. En ik kan alleen maar hopen en bidden dat ik door mijn denken en handelen die titel ook wèrkelijk waardig ben. Maar ik ben ook mèns! Met alle gebreken die daarmee gepaard gaan zoals menselijke gevoelens, hoe bedriegelijk die ook kúnnen zijn.
Soms, helaas maar al te vaak, worden we geplaagd door tal van tegenstrijdige gevoelens. Aan de ene kant willen we best geloven, maar aan de andere kant is het soms zo ongelooflijk moeilijk. In een soortgelijke situatie bevind ik me nu: ik wéét wel en wíl wel, maar wát áls....??
Iedereen zal zeggen: “Je zègt het zelf al!! Dus waar maak je je nou zorgen om??!!”
En iedereen heeft dan gelijk,...maar tóch...
....
Tsja, zo zie je maar, lieve lezer:
Geloven is geen garantie voor een rustige cruise, een happy boottochtje, of een warme kerkdienst. Integendeel: voor mij persoonlijk betekent geloven een coninue-strijd, waarin ik elk moment opnieuw moet leren om de dingen niet alleen óver te geven aan de Here God, maar ook moet leren om de overgegeven zaken ook bij Hem te láten en niet meer terug te pakken.
‘Geloven in’ betekent:
Vertrouwen hebben in /volledig vertrouwen op...
Soms heb ik het gevoel dat ik heel dicht bij kom en soms..
heb ik het gevoel dat ik mijlenver verwijderd ben...
Bid voor ons, wil je?
In God’s warmte en zorg,
Sebo
Vrijdag, 15-01-2010
Tsja..wat zal ik zeggen over deze titel?
Een mens kan soms zó vol zijn van z’n eigen gevoelens en gedachten dat het moeilijk wordt om ze te ordenen. Alles in het juiste perspectief zien, proberen de dingen op een rationele wijze te benaderen, wetende dat dat nooit helemáál zal lukken. De emoties die daarmee gepaard gaan in een juiste baan leiden, of althans... proberen.
Zorgen dat je niet overmand wordt door onrust. Vaak wordt er gezegd dat we de dingen moeten overlaten aan de Here God en dat doen we dan ook. De ‘last’ die ons bezighoudt overgeven aan Hem, die er het beste mee om kan gaan. Echt af-geven aan Hem en niet meer uit Zijn handen terugpakken.
Tsja...dat afgeven gaat nog wel, maar dat ‘niet meer terugpakken’...dat is voor mijzelf nog wel eens een probleem. maar al te vaak leg ik iets voor aan de Here Jezus, maar ook even zovaak pak ik het zelf weer terug. Alsof ik het zèlf wil oplossen. Alsof ik denk dat ik het op kan lossen, wát dat dan ook moge zijn..
In dit geval gaat het om rust en het tegenovergestelde: onrust/angst.
Wat als...
wat dan..
En hoe moet het dán??
Zal zij het wel redden? Zal de gemeente haar dragen, waar ze zelf niet kan?
Maak ik me zorgen om niets?
Misschien...
Ik hoop en bid het...
Gelukkig kan mijn lief bogen op de liefde en warmte van mijn familie èn haar familie! Het maakt me een stuk geruster, te weten dat ook mijn familie mijn lief in de armen gesloten heeft en haar op handen draagt!
Toch kan ik niet nalaten om ongerust te zijn.
Vreemd...
Ik heb toch alles in de handen van de Heer gelegd? Dan kan ik / mág ik toch vertrouwen hebben? En tóch...af en toe bekruipt me de angst. Wat, als het fout gaat? Stel dat de Heer andere bedoelingen heeft? Stel dat ik er niet meer ben? Zal zij het wel redden? Hoe zal het háár dan vergaan? In wat voor gat komt zij dan terecht?
Ik weet het wel: ik moet daar niet aan denken..
Vertrouwen hebben..
Ik heb het overgegeven aan de Here God en, ach...”...’ze’ kunnen zóveel tegenwoordig..”
...maar wát áls...??
Waar dit allemaal over gaat?
Wel: over ongeveer vier weken wordt ik geopereerd. Een hele nieuwe hartklep krijg ik. Tenminste..dat is de bedoeling. Tót die tijd is het zaak om wat gewicht te verliezen en zo gezond mogelijk te leven. Opzich niets mis mee zou je zeggen, ware het niet dat mijn lichaam ook nog andere gebreken kent die niet zomaar overgaan met ‘een poosje gezond leven’.
Welke risico’s zijn er? Welke gevaren brengt dat met zich mee? En wat houdt dat alles in voor de operatie? Zal het wel goed gaan? Zullen er geen ‘complicaties’ zijn?
...
Ja! Ik ben een christen, een kind van de Here Jezus. En ik kan alleen maar hopen en bidden dat ik door mijn denken en handelen die titel ook wèrkelijk waardig ben. Maar ik ben ook mèns! Met alle gebreken die daarmee gepaard gaan zoals menselijke gevoelens, hoe bedriegelijk die ook kúnnen zijn.
Soms, helaas maar al te vaak, worden we geplaagd door tal van tegenstrijdige gevoelens. Aan de ene kant willen we best geloven, maar aan de andere kant is het soms zo ongelooflijk moeilijk. In een soortgelijke situatie bevind ik me nu: ik wéét wel en wíl wel, maar wát áls....??
Iedereen zal zeggen: “Je zègt het zelf al!! Dus waar maak je je nou zorgen om??!!”
En iedereen heeft dan gelijk,...maar tóch...
....
Tsja, zo zie je maar, lieve lezer:
Geloven is geen garantie voor een rustige cruise, een happy boottochtje, of een warme kerkdienst. Integendeel: voor mij persoonlijk betekent geloven een coninue-strijd, waarin ik elk moment opnieuw moet leren om de dingen niet alleen óver te geven aan de Here God, maar ook moet leren om de overgegeven zaken ook bij Hem te láten en niet meer terug te pakken.
‘Geloven in’ betekent:
Vertrouwen hebben in /volledig vertrouwen op...
Soms heb ik het gevoel dat ik heel dicht bij kom en soms..
heb ik het gevoel dat ik mijlenver verwijderd ben...
Bid voor ons, wil je?
In God’s warmte en zorg,
Sebo
Dagboek deel 093 'Hart'-grondig Hopen...
Dagboek deel 94
“Hart”-grondig Hopen...
Dinsdag, 12-01-2010
Spannend, spanning, gespannen, overspannen.....
Iedereen kent deze uitspraken wel en iedereen heeft er wel mee te maken.
Meestal gaan ze gepaard met stress, teleurstelling of andere vervelende aspecten des levens.
Nou moet ik zeggen, dat Greet en ik zowiezo al niet echt een ‘gezonde’ start hadden in ons huwelijk en dat werd er niet echt veel beter op, naarmate de maanden vorderden. Veel huidklachten, later ook wat longklachten (astma) en uiteindelijk een flinke achteruitgang van de hartconditie. Zodanig zelfs, dat de trap oplopen een zeer vermoeiende aangelegenheid werd en een hartoperatie dus niet langer meer uit kon blijven. En alsof dat allemaal nog niet genoeg is verlies ik tot overmaat van ramp ook nog eens mijn baan door de economische recessie.
Over de meeste zaken heb ik al verteld en m’n regelmatige lezers weten inmiddels al wel van de hoed en de rand. In het kort komt het erop neer, dat m’n vrouw en ik af en toe toch bijzonder turbulente en soms zelfs zeer stormachtige tijden doormaakten. Toch waren we ons er altijd van bewust dat we niet met z’n tweeën waren maar met z’n drieën: “...Een koord dat uit drie strengen is gevlochten, is niet snel stuk te trekken.” (Pred. 4:12b) De Here Jezus was altijd bij ons, ook in onze moeilijkste momenten.
Door alle tijden heen en in alle omstandigheden zijn we altijd blijven bidden voor rust en vrede, voor een gemoed van berusting en voor wijsheid. Nou weet ik best dat je soms wat meer met gebed bezig bent en soms wat minder en dat dat tevens betekent dat we soms niet helemaal stilstaan bij díé dingen waar we al vaker voor gebeden hebben in het verléden. Maar, zo bedacht ik me, het is misschien wel eens goed om af en toe terug te kijken naar m’n ‘gebedsleven’. Al was het maar om te ontdekken, hoeveel van m’n gebeden verhoord zijn en vooral, wèlke en op welke momènten.
Als we zo eens terugkijken, kunnen we met een gerust geweten zeggen dat we gezegend zijn!
Waarom? Simpel: je zou toch zeggen, dat er in ons leventje ruimschoots reden is tot behoorlijke spanning. En dus...wrevel, stress, sjacherijnigheid, moedeloosheid of wat al niet meer, met alle vervelende gevolgen vandien.
En toch is dat niet het geval! Integendeel: in onze gebeden vragen (en vroegen) we vooral om rust en berusting over díé dingen, die we tóch niet kunnen veranderen en zie daar...dat kregen we ook!! Wat is het heerlijk om te ervaren dat God zo dicht bij je kan zijn en werkelijk naar je luistert. We leren dan ook steeds meer en meer om te vertrouwen op Hem. Echt en volledig te vertrouwen. Niet zomaar even een last bij Hem neerleggen en die dan later weer uit Zijn hand pakken, maar ook echt dáár laten, waar we die last hebben neergelegd: bij Hem die alle dingen gebruikt ten gunste van ons geestelijk welzijn! En zo kunnen we dus de dingen op hun beloop laten, zonder dat we er ook werkelijk ongerust over worden.
Goed!
Dan nu de hart-catheterisatie. Wat hebben ze nu gedaan?
Om 08:00 moest ik in het ziekenhuis zijn. Om 9:00 was ik aan de beurt.
Via een slangetje in de lies ging men richting de hartkamer, kransslagader en de Aorta-klep. Met slechts een plaatselijke verdoving kon ik prima meekijken op de monitor, waar ik het slangetje zag kruipen. (af en toe voelde ik het ook lichtjes) Zo nu en dan kwam er een wolkje uit het slangetje: de contrast-vloeistof, waardoor men beter kan kijken.
Ongeveer een uurtje later was ik weer terug “op zaal” waar ik te horen kreeg dat ik twee uur (!!!) doodstil moest blijven liggen. Mocht zelfs m’n hoofd niet oprichten of m’n handen onder het hoofd doen. Dit zou teveel druk geven op de buik en lies, waardoor het wondje weer open kon gaan.
En ik kan je vertellen, lieve lezer, dat twee uur doodstil liggen een schier eindeloze periode is..!!!
Eindelijk, na die eeuwigheid, mocht ik een half uurtje rechtop zitten en daarna vervolgens een eindje lopen...voorzichtig.
Nog even lachen? Die contrastvloeistof moet je weer uitplassen door tijdens het liggen veel water te drinken. En ik kan je vertellen, dat in liggende positie dat gehannes met zo’n plas-fles een behoorlijk genante vertoning is..!!!! Stel je daar zelf maar iets bij voor, hahaha...
En het eindresutaat? Behalve de aorta-klep is alles piekfijn in orde! Dus kan er op korte termijn geopereerd worden. Dan wordt Sebo “de bionische man”, met een metalen klep. Gierende-hartkleppen-nog-an-toe, zeg!!
Ik hoor m’n vrouw nu al zeggen:
“Houdt ie eindelijk z’n klep eens, hoor ik die ándere klep continue..!”
(Zo! Alvast even m’n zus het gras voor de voeten wegmaaien, want die komt geheid met een soortgelijke opmerking....) :)
We hopen (en vertrouwen) “hartgrondig” op een gezonde ontwikkeling...
Tot zover eerst.
Een fijne dag,
Sebo
Dagboek deel 94
“Hart”-grondig Hopen...
Dinsdag, 12-01-2010
Spannend, spanning, gespannen, overspannen.....
Iedereen kent deze uitspraken wel en iedereen heeft er wel mee te maken.
Meestal gaan ze gepaard met stress, teleurstelling of andere vervelende aspecten des levens.
Nou moet ik zeggen, dat Greet en ik zowiezo al niet echt een ‘gezonde’ start hadden in ons huwelijk en dat werd er niet echt veel beter op, naarmate de maanden vorderden. Veel huidklachten, later ook wat longklachten (astma) en uiteindelijk een flinke achteruitgang van de hartconditie. Zodanig zelfs, dat de trap oplopen een zeer vermoeiende aangelegenheid werd en een hartoperatie dus niet langer meer uit kon blijven. En alsof dat allemaal nog niet genoeg is verlies ik tot overmaat van ramp ook nog eens mijn baan door de economische recessie.
Over de meeste zaken heb ik al verteld en m’n regelmatige lezers weten inmiddels al wel van de hoed en de rand. In het kort komt het erop neer, dat m’n vrouw en ik af en toe toch bijzonder turbulente en soms zelfs zeer stormachtige tijden doormaakten. Toch waren we ons er altijd van bewust dat we niet met z’n tweeën waren maar met z’n drieën: “...Een koord dat uit drie strengen is gevlochten, is niet snel stuk te trekken.” (Pred. 4:12b) De Here Jezus was altijd bij ons, ook in onze moeilijkste momenten.
Door alle tijden heen en in alle omstandigheden zijn we altijd blijven bidden voor rust en vrede, voor een gemoed van berusting en voor wijsheid. Nou weet ik best dat je soms wat meer met gebed bezig bent en soms wat minder en dat dat tevens betekent dat we soms niet helemaal stilstaan bij díé dingen waar we al vaker voor gebeden hebben in het verléden. Maar, zo bedacht ik me, het is misschien wel eens goed om af en toe terug te kijken naar m’n ‘gebedsleven’. Al was het maar om te ontdekken, hoeveel van m’n gebeden verhoord zijn en vooral, wèlke en op welke momènten.
Als we zo eens terugkijken, kunnen we met een gerust geweten zeggen dat we gezegend zijn!
Waarom? Simpel: je zou toch zeggen, dat er in ons leventje ruimschoots reden is tot behoorlijke spanning. En dus...wrevel, stress, sjacherijnigheid, moedeloosheid of wat al niet meer, met alle vervelende gevolgen vandien.
En toch is dat niet het geval! Integendeel: in onze gebeden vragen (en vroegen) we vooral om rust en berusting over díé dingen, die we tóch niet kunnen veranderen en zie daar...dat kregen we ook!! Wat is het heerlijk om te ervaren dat God zo dicht bij je kan zijn en werkelijk naar je luistert. We leren dan ook steeds meer en meer om te vertrouwen op Hem. Echt en volledig te vertrouwen. Niet zomaar even een last bij Hem neerleggen en die dan later weer uit Zijn hand pakken, maar ook echt dáár laten, waar we die last hebben neergelegd: bij Hem die alle dingen gebruikt ten gunste van ons geestelijk welzijn! En zo kunnen we dus de dingen op hun beloop laten, zonder dat we er ook werkelijk ongerust over worden.
Goed!
Dan nu de hart-catheterisatie. Wat hebben ze nu gedaan?
Om 08:00 moest ik in het ziekenhuis zijn. Om 9:00 was ik aan de beurt.
Via een slangetje in de lies ging men richting de hartkamer, kransslagader en de Aorta-klep. Met slechts een plaatselijke verdoving kon ik prima meekijken op de monitor, waar ik het slangetje zag kruipen. (af en toe voelde ik het ook lichtjes) Zo nu en dan kwam er een wolkje uit het slangetje: de contrast-vloeistof, waardoor men beter kan kijken.
Ongeveer een uurtje later was ik weer terug “op zaal” waar ik te horen kreeg dat ik twee uur (!!!) doodstil moest blijven liggen. Mocht zelfs m’n hoofd niet oprichten of m’n handen onder het hoofd doen. Dit zou teveel druk geven op de buik en lies, waardoor het wondje weer open kon gaan.
En ik kan je vertellen, lieve lezer, dat twee uur doodstil liggen een schier eindeloze periode is..!!!
Eindelijk, na die eeuwigheid, mocht ik een half uurtje rechtop zitten en daarna vervolgens een eindje lopen...voorzichtig.
Nog even lachen? Die contrastvloeistof moet je weer uitplassen door tijdens het liggen veel water te drinken. En ik kan je vertellen, dat in liggende positie dat gehannes met zo’n plas-fles een behoorlijk genante vertoning is..!!!! Stel je daar zelf maar iets bij voor, hahaha...
En het eindresutaat? Behalve de aorta-klep is alles piekfijn in orde! Dus kan er op korte termijn geopereerd worden. Dan wordt Sebo “de bionische man”, met een metalen klep. Gierende-hartkleppen-nog-an-toe, zeg!!
Ik hoor m’n vrouw nu al zeggen:
“Houdt ie eindelijk z’n klep eens, hoor ik die ándere klep continue..!”
(Zo! Alvast even m’n zus het gras voor de voeten wegmaaien, want die komt geheid met een soortgelijke opmerking....) :)
We hopen (en vertrouwen) “hartgrondig” op een gezonde ontwikkeling...
Tot zover eerst.
Een fijne dag,
Sebo
Dagboek deel 092 Homeopathie, of toch maar nie...?
Woensdag, 11-11-2009
Ik zat even te lezen en ontdekte dat ik eigenlijk al heel lang geen dagboekdeel meer heb geschreven. Wel de gebruikelijke persoonlijke stukjes, maar niet echt een dagboek deel. En dus: het moet er maar weer eens van komen!
Terwijl de wederhelft bezig is met haar postronde, het Oslo Gospel Choir uit de speakers dendert en de koffie dampend af en toe m’n bril beslaat zit ik te denken: wat zal ik eens schrijven? Ach...we zien wel. Zo gaat dat meestal.
Eerst nog maar eens een slok koffie... bril uit laten wasemen.
Zoals je al wel begrepen zult hebben uit eerdere stukjes, gaat het momenteel met de huid een stuk beter.Natuurlijk is één en ander te wijten aan de medicijnen, maar toch. Voor “the time being” ben ik/zijn wij heel erg dankbaar dat het zo goed gaat. Af en toe was het om zo maar te zeggen een ware hel op aarde. Een jeukbultje is tot daar aan toe, maar als je hele lichaam vergaat van de jeuk, word je niet alleen totaal wanhopig, maar ook gek.
Niet zelden voelde ik me een schurftige melaatse. Dat klinkt misschien wat overdreven, maar vergis je niet: m’n hele lijf zat onder de wonden, bultjes en plekken. Benen en voeten, die zó dik waren dat ik geen schoenen aan kon en de broekspijpen veel te strak zaten. Bij de minste beweging dwarrelden de huidschilfertjes rond en m’n vrouw moest elke dag de bank afzuigen en het bed verschonen.
In de bijbel staat een stukje over Job, waar z’n vrienden hem aanraden om ‘die God van hem’ te laten voor wat hij is, want Hij helpt Job toch niet. “Hij heeft het allemaal aan zichzelf te danken..” Op dat moment zit Job er helemaal doorheen, is wanhopig en vraagt zich af waarom hij dit alles over zich heen krijgt. Hoort God hem nog wel? En zo ja: waarom doet Hij dan niets? Waar heeft Job dit alles aan verdiend? In zijn klacht, in Job 3, klinkt de wanhoop en teleurstelling:
“23 Waarom geeft God het licht aan hem voor wie de weg verborgen blijft, wie hij de weg verspert? 24 Ik heb geen ander voedsel dan verdriet, mijn klachten stromen in een vloed van tranen. 25 Wat ik vreesde, komt nu over me, wat mij angst aanjoeg, heeft me getroffen. 26 Ik vind geen vrede, vind geen kalmte, mijn rust is weg – onrust bevangt mij.’ (Job 3:23-26)
Job’s ‘vrienden’ Elifaz, Bildad en Sofar houden om beurten een betoog, waarin ze Job voorhouden hoe klein en nietig hij is tenopzichte van God. “Denkt hij nou ècht dat God om hèm ook maar één steen van z’n plaats zou tillen?” Maar Job blijft kwaad en houdt vol dat hij in z’n recht staat. En wat zou het in dat geval nog uitmaken, of hij nu zondigt of niet? Er verandert immers toch niets aan zijn situatie?
En dan komt het...
Uit het groepje van vijf mensen staat er ééntje op, Elihu, die de hele tijd stil was. Hij had de ouderen, de vrienden van Job aangehoord en bleef stil uit respect voor de ouderen. Maar op een bepaald moment vindt hij het genoeg en neemt het woord, terwijl hij woedend was op Job en z’n vrienden:
“8 Welnu, ik was erbij terwijl je sprak, ik heb gehoord hoe je woorden klonken: 9 “Ik ben zuiver, ik heb niets misdaan, ik ben rein, er kleeft geen schuld aan mij. 10 Toch vindt God gronden voor een aanklacht, hij beschouwt me als zijn vijand. 11 Hij sluit mijn voeten in het blok, hij bewaakt me waar ik ga of sta.” 12 Maar je hebt ongelijk, ik zeg je: God is de meerdere van de mens. 13 Waarom beschuldig je hem, zeg je: “Hij antwoordt niet, als iemand tot hem spreekt”? 14 God antwoordt wel, op meer dan één manier, alleen merkt de mens het niet op. 15 In de dromen en visioenen van de nacht, in de tover van de diepste slaap, of wanneer hij ligt te sluimeren, 16 opent God de oren van de mens en laat hem schrikken, een waarschuwing 17 om hem af te houden van een slechte daad, om hem voor hoogmoed te vrijwaren.” (Job 33:8-17)
Je ziet, er is behoorlijk wat strijd binnenin Job en ‘goedbedoelende’ vrienden kunnen daar geen verandering in brengen. Zo ging het met mij ook in zekere zin. Tweestrijd, twijfel, boosheid en verbittering vochten om beurten om de eerste plaats en van alle kanten kwamen goedbedoelde adviezen.
Eén van die adviezen was: “Probeer eens een homeopaat. Gooi al die pillen aan de kant, stop met bidden en gá gewoon! Baat het niet, dan schaadt het niet!” Tsja...daar zat wel wat in. Bovendien: als God niets doet en het gewoon toestaat, waarom zou ik er dan niet zèlf iets aan doen? God helpt toch hen, die zichzelf helpen? Weldan!
Toch was er wel een zekere terughoudendheid, misschien zelfs angst. Wat, als ik het fout had? Als homeopathie niet was, wat God wilde? Er gaan zulke rare verhalen de ronde over homepathie en oplichtig/occultisme..
Wat was wijsheid? Wat te doen? Ik had al wel eens op internet gekeken, maar niet echt iets gevonden, dat aantoonde dat deze geneeswijze in strijd is met de bijbel en toch...die onrust hierover bleef. Mensen om me heen konden me wel heel fijntjes en resoluut vertellen dat het fout was, maar nooit precies waarom. Wat maakt dat homeopathie nou zo slecht zou zijn?
Afgelopen zaterdag waren we bij vrienden van Grétha en die kwamen op een bepaald moment met het volgende stuk over homeopathie in wetenschappelijk èn in bijbels licht gezien. Het is een vrij lang stuk, maar zó duidelijk dat het bij mij elke twijfel wegnam. Eindelijk een gedegen uitleg over waarom dit een slechte keuze zou zijn. Ik heb het stuk gelezen en vergeleken met wetenschappelijke benaderingen.
Allereerst: homeopathie zou occultistisch zijn. Wat ís occultisme eigenlijk?
Occultisme
Occultisme is bezig zijn met verborgen en geheime zaken, het occultisme heeft dus iets geheimzinnigs.
In Deuteronomium 29:29 zegt de Heer hier over:
3 “De verborgene dingen zijn voor de HEERE, onze God; maar de geopenbaarde zijn voor ons en voor onze kinderen, tot in eeuwigheid, om te doen al de woorden van deze wet”.
We moeten daar dus afblijven, ook al gebeuren daar nog zulke bijzondere dingen mee. Occultisme heeft te maken met bijgeloof, en bijgeloof en geloof staan in scherpe tegenstelling met elkaar. In het occultisme wordt gebruik gemaakt van rituelen, magische handelingen en allerlei toverspreuken. Dit in plaats van het gebed tot de Heer God. Het nederige gebed is vervangen door gewichtigdoenerij.
Homeopathie
De ‘grondlegger’ van de homeopathie is de heer Hahnemann, hij was vrijmetselaar (occulte leer) en vond de Here Jezus Christus een aartsdweper. Als we naar de homeopathie kijken zien we héle hoge verdunningen. Zo hoog dat de uitgangsstof niet meer meetbaar is. Verder wordt er een speciaal schudproces gebruikt wanneer men de verdunningen maakt. Ondanks dat de uitgangsstof niet meer te meten is, dus niet meer te vinden is, werken de druppels tóch want de patiënt geneest er door. De inspiratie tot dit nieuwe geneesmiddel ontving Hahnemann niet uit God want hij had een godslasterlijke geest.
Het principe van de homeopathie is niet zoals met gewone medicijnen of kruiden dat een middel is tegen de ziekte. Het zit anders: in de homeopathie gaat men uit van de gelijksoortigheidregel In deze behandeling gaat men er van uit dat het ‘geneesmiddel’ des te zekerder geneest naar mate het meer gelijk is aan de ziekte. (Het toedienen van de druppels aan een gezond persoon brengt dezelfde symptomen te weeg als bij een zieke).
Homeopathie is geen gewone kruidengeneeskunde!
De oertinctuur van het kruid, de uitgangsstof, wordt stapsgewijs verdund. Niet doormiddel van gewone verdunning, maar potentiëren, dynamiseren. Het proces van schudden, potentiëren, dynamiseren, geeft een toename van geneeskracht. De kracht van de druppels wordt geheel bepaald door het aantal keren schudden van het flesje.
Bijvoorbeeld: Bij Nux Vomica D12 komt het ongeveer overeen met een verdeling van één druppel op 100 miljoen liter water!
Pas door die potentiëring (het schudden, stootsgewijs), het ‘dynamiseren’, zou de eigenlijke geneeskracht van planten of mineralen ontwikkeld worden. De stof die voorheen niets is, wordt door het schudproces van Hahnemann iets. De kracht van het schudden en het aantal keren schudden bepalen hoeveel ‘energie’ er ‘vrij’ komt. Een sterk verdunde, maar niet gepotentieerde, substantie kan in geen geval die helende werking bereiken. Het schudden, het dynamiseren, ontwikkelt de geneeskracht volgens deze filosofie.
Vanaf de potentie D23 is statistisch gezien zelfs geen molecuul van de uitgangsstof meer aanwezig.
Volgens de grondlegger Hahnemann is hoe geringer de dosis uitgangsstof, des te sterker de werking.
De potentiëring wordt zo een magische handeling. Een magisch, occult ritueel.
Er zijn zelfs homeopathische drankjes die psychische en karakterlogische verandering beogen. Calcarea Carbonica C 2000 kan iemand die onintelligent en lui is, maken tot een werklustig en intelligent iemand. Causticum C 30 maakt van iemand met een boosaardige aanleg een innemend en hartelijk persoon volgens de filosofie van de homeopathie. Naar mijn mening heeft de homeopathie iets bedenkelijks want deze homeopathie heeft op een gegeven moment veel weg van de oude toverdrankjes.
Een mens is suggestief beïnvloedbaar en suggestie en bijgeloof zijn de anti-krachten
van het geloof in Christus Jezus. Dáár wordt mee gewerkt in de alternatieve geneeswijze en de homeopathie.
De Heer waarschuwt ons in Deuteronomium 18:18: Géén tovenarij, géén bezwering!
Het occultisme speelt in op de zwakheid van het ‘vlees’, de mens, het verlangen naar verlichting in pijn en ziekte. De mens hoopt op wonderen doormiddel van toverdrankjes, magische handelingen en allerlei toverspreuken. We hebben te maken met de filosofie van Hahnemann die wel gelovig was maar het heilbrengend werk van Christus als fabel afwees. Naast de bereiding van de homeopathische middelen kleeft er nog een kwalijk aspect aan een dergelijke behandeling, het komt heel vaak voor dat er wordt gependeld. Zowel de oorsprong van de homeopathie, de bereiding van de ‘geneesmiddelen’ en het pendelen zijn alleen al redenen om homeopathie zeer kritisch te benaderen.
Er zijn zeer veel homeopaten die de pendel gebruiken om te bepalen welke medicijnen de patiënt moet gebruiken. De homeopaat die gebruik maakt van een pendel gelooft zelf heilig in de toverpendel.
(bron: http://www.verhoevenmarc.be/index.htm#Alternatieve)
NB: op deze website wordt uitgebreid ingegaan op tal van twijfelachtige geneesvormen, zoals hypnose, iriscopie, magnetisme, yoga, zelfhypnose en andere zaken. Voor de belangstellende zal ik het hele stuk plaatsen onder “meer”, zie rechtsonder.
Zo zie je maar, beste lezer, hoe de dingen kunnen ‘verkeren’.
In mijn onkunde over homeopathie stond ik daar niet echt negatief tegenover. Maar in het licht van bovenstaande is daar wel degelijk verandering in gekomen!
De zgn. ‘goede resultaten’, die we vaak ervaren bij ‘natuurgenezers’ maken dat we niet meer toetsen wat de bron is, een mens wil graag van z’n kwalen af en daar maakt satan graag gebruik van. Maar in Matthéüs 6:33 staat:
“Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden”.
Een heel belangrijke tekst in dit verband om te overdenken is Marcus 8:36 waar staat:
“Want wat zou het de mens baten zo hij de gehele wereld won, en aan zijn ziel schade leed?”
Ondanks deze raad van de Heer gaan mensen voor hun pijnen en kwaaltjes op consult bij . . . de DUIVEL!
Anders, héél anders is het wanneer men gebruik maakt van een normale kruiden-therapie. Hierbij is slechts sprake van een heel normaal gebruik van planten en kruiden, zoals bijv. kamillethee, groene thee, brandnetelthee, etc., etc. Er worden geen vreemde ‘formules’ gebruikt, geen twijfelachtige ‘dynamiseer- en schudmethoden’ en exhorbitante verdunnings-methoden.
En zo is deze jongen weer een wijze les rijker, die ik jullie niet wilde onthouden!
Een fijne en gezegende dag en tot morgen!
Sebo
ps: het gehele stuk staat onder het kopje "lees meer"
HOMEOPATHIE
Het occultisme in de alternatieve genezing
Het nu volgende stuk vond onze Elburgse vriend op internet voor mij.
Het was even zoeken, graven en uitpluizen en heel veel lezen, maar uiteindelijk is dit het resultaat, waar ik grotendeels achter sta.
Het behelst een aantal onderwerpen en zienswijzen.
Veiligheidshalve zeg ik erbij, dat ik mij niet in elk detail kan vinden, maar de grote lijnen, de essentie èn de strekking van het geheel zijn voor mijzelf bepaald verhelderend en óphelderend geweest.
De schrijver laat heel duidelijk zien, dat het nodig is om gewaarschuwd te zijn! Ga nooit 'iets nieuws proberen' omdat bijv. "de buurvrouw er zulke goede ervaringen mee had", of omdat zij die het aanraden het zo goed met je voorhebben...
Ga bij alles, maar zeker ook bij dit soort vraagstukken te allen tijde te rade bij de Here Jezus.
En weet dat, zoals Elihu al zei tegen Job (Job 33:14-17):
"14 God antwoordt wel, op meer dan één manier, alleen merkt de mens het niet op. 15 In de dromen en visioenen van de nacht, in de tover van de diepste slaap, of wanneer hij ligt te sluimeren, 16 opent God de oren van de mens en laat hem schrikken, een waarschuwing 17 om hem af te houden van een slechte daad, om hem voor hoogmoed te vrijwaren.”
..............................
Voorwoord
Jaren geleden kwam ik tijdens een spreekbeurt over het ‘alternatieve’, in contact met Walter en Rianne van der Smitte. Ze waren een paar jaren daarvoor gestopt met hun, succesvolle, New Age Centrum in Den Haag. Op het moment dat ze tot bekering kwamen zagen ze dat de Heer God enNew Age elkaars tegenpolen waren. Het grote geld van het New Age Centrum lieten ze achter zich en ze moesten zich met een klein baantje in leven houden. Daarnaast begonnen ze voorlichting te geven over de zonde van het occulte en schreven ze een aantal boeken. Deze eenvoudige brochure gaven ze uit tijdens de voorlichtingsavonden en mocht worden gekopieerd. Het is nu voor de tweede keer dat we dit informatieve boekwerkje, gratis, ter beschikking stellen omdat gebleken is dat onder ‘evangelische’ christenen grote onwetendheid bestaat over de gevaren van o.a. homeopathie.
We moeten er wel op letten dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen homeopathie en kruidentherapie.Homeopathie claimt genezing en gemoedsverandering door het product te potentiëren, stapsgewijs te verdunnen, terwijl kruidentherapie werkt met 100% van de aanwezige stoffen in de plant.
De eerste komt uit bedenkelijke bron terwijl kruidentherapie gebruik maakt van de mogelijkheden die in de schepping aanwezig zijn. Door de enorme populariteit van ‘het alternatieve’ worden alle producten op één hoop gegooid, en worden de beide therapieën als ‘homeopathie’ aangeboden.
Voor de christen is de homeopathie verboden terrein en als vuistregel kunnen we de producten van de zogenaamde ‘Dr.’ Vogel hanteren, persoonlijk adviseer ik deze producten niet te kopen. Niet alleen om de duistere achtergrond van de homeopathie, ook vanwege de banden met de zgn. ‘Jehovah’s Getuigen’. Uit verschillende onderzoeken bleek dat hij, en zijn firma, sterke banden heeft met ‘Het Wachttoren Genootschap’.
Het occultisme in de alternatieve genezing
(Door Walter en Rianne van der Smitte)
In deze brochure gaan we het occultisme in de alternatieve geneeswijze onderzoeken, omdat daar naar mijn mening de meeste misverstanden over bestaan als we het bezien in het licht van de Bijbel.Occultisme en alles wat daarmee samenhangt krijgt in verschillende gemeenten veel aandacht. Ook in verschillende christelijke bladen kunnen we er regelmatig iets over lezen, dit is een goede zaak want voorlichting is onmisbaar. Er zijn vele zonden waardoor we opening geven aan satan in ons leven, maar in de Bijbel (ongeveer 510 plaatsen en in 1240 verzen) waarschuwt de Heer ons voor de zonde van afgoderij en occultisme. Dit doet Hij meer dan voor andere zonden. Dit is natuurlijk ‘niet zomaar’, dat doet de Heer God omdat men door het occultisme regelrecht onder heerschappij van satan komt.
Bijbelse openbaring
De Bijbel is de openbaring omtrent de realiteit van God Zelf. Maar óók een openbaring omtrent de realiteit van satan! De tegenstander van God. De satan is geen mythisch figuur, geen middeleeuws verzinsel, maar een realiteit. Zonder bescherming van onze Heer Jezus Christus, de Overwinnaar, zijn wij een gemakkelijke prooi voor satan. Het belachelijk maken van de waarschuwingen tegen het occultisme, of het bagatelliseren van de waarschuwingen tegen het occultisme zijn succesvolle listen van satan.
De zogenaamde ‘dokter’ Afred Vogel, behoorde tot de zgn. ‘beleidvolle slaafklasse’ (ook ‘gezalfden’ genoemd) van de Jehovah-getuigen, zeg maar de elitekaste. Hij is in 1996 overleden en was geen ‘dokter’ maar verkreeg, naar wat beweerd wordt, aan ene ‘California University’ een eredoctoraat (doctor in honoris causa). Hierover is een en ander
duister: zie http://www.skepsis.nl/vogel.html. In Nederland worden de (peperdure) produkten van A. Vogel aangemaakt en gedistribueerd door Biohorma (http://www.biohorma.nl) (M.V.)
Ook de houding van ‘We moeten niet te veel aandacht schenken aan de duisternis’
of ‘God beschermt ons wel en daarom wil ik me er niet in verdiepen’ maakt dat wij niet genoeg zijn voorgelicht om de (nieuwe) tactieken van de vijand te onderscheiden, vooral op occult gebied. En dát is juist wat satan wil, hierom lacht hij in zijn vuistje. Onze God en Vader geeft ons echter via Zijn Woord de nodige voorlichting. Veel christenen denken of zeggen: ‘Het is fijner om met de Heer Jezus bezig te zijn en ons te bezinnen op Zijn offer op Golgotha’. Daar hebben ze gelijk in want het is iets groots. Door dat offer heeft Hij voor ons alles overwonnen, we zouden zelf niet zo ver kunnen komen, dat is een geweldige wetenschap. In Hem kunnen we overwinnaar zijn.
Het grootste gedeelte van de tijd zullen wij dan ook besteden aan het loven, prijzen en aanbidden van onze Heer en Heiland. Het bidden en danken moet een centrale plaats in ons leven hebben. Hij is onze Koning en Heer, Schepper van hemel en aarde.
Maar door dit alles heen is het toch belangrijk ook het occulte te behandelen omdat de Heer wil dat wij goed toegerust zijn. Wij zullen er in onze tijd steeds meer mee geconfronteerd worden dat mensen, waarvan we houden of anderen in onze omgeving, met het occulte in aanraking komen, gewild of ongewild, bewust of onbewust. Ook zélf kunnen we, in deze tijd van pseudo-religie, ongewild met hulpverleners in aanraking komen die praktijken uitvoeren van de tegenstander.
Ook als gelovige kan men risico lopen!
Niet voor niets staat er in de Bijbel:
“Doch de Geest zegt duidelijk, dat in de laatste tijden sommigen zullen afvallen van het geloof,
zich begevende tot verleidende geesten, en leringen der duivelen”. (1 Tim. 4:1)
Wij leven op dit moment in die gevaarlijke tijd, we lezen verder:
“Geliefden, gelooft niet iedere geest, maar beproeft de geesten, of zij uit God zijn; want vele
valse profeten zijn uitgegaan in de wereld”. (1 Joh. 4:1)
We zullen dus alles moeten toetsen dat ons wordt aangeboden in deze tijd zoals de Heer ons in dit gedeelte vraagt, het staat in de Bijbel omdat de Heer God deze problemen allang had voorzien! Met deze waarschuwingen wil Hij ons in Zijn oneindige goedheid en liefde waarschuwen voor de praktijken van de tegenstander, de satan. Dáárom is het zaak dicht bij de Heer en Zijn Woord te blijven en Zijn waarschuwingen niet te licht op te vatten. Over veel zaken heerst ontstellende onwetendheid, iets waar de satan misbruik van maakt, ook dat staat in de Bijbel want in Hosea 4:6 lezen we:
‘Mijn volk is uitgeroeid, omdat het zonder kennis is’. De satan háát Bijbelse voorlichting waardoor zijn duister werk aan de kaak wordt gesteld. De Heer God wil dat we goed op de hoogte zijn, we moeten bidden om de gave van onderscheiding van geesten en in het Woord, de Bijbel, lezen.
Veel occulte zaken komen in deze tijd op ons af onder een:
1. Wetenschappelijke dekmantel.
2. Religieuze dekmantel.
3. Verblinding door zgn. ‘tekenen, wonderen en vrome gedaanten’ om ons te misleiden.
Zelfs in bepaalde charismatische kringen (w.o. pinkstergemeenten) wordt wel vaak de Bijbel gelezen en de Naam van de Heer Jezus genoemd terwijl er óók gelegenheid is voor valse profeten en zgn. weldoeners.
Hier lezen we van in Matth. 7:22-23;
“Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere! hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en in Uw Naam vele krachten gedaan? 23 En dan zal Ik hun openlijk aanzeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij, die de ongerechtigheid werkt!”
Ik weet dat ik hiermee op gevoelig terrein kom, maar het moet gezegd worden, want de boze is listig.
Wat is nu occultisme?
Occultisme is bezig zijn met verborgen en geheime zaken, het occultisme heeft dus iets geheimzinnigs.
In Deuteronomium 29:29 zegt de Heer hier over:
“De verborgene dingen zijn voor de HEERE, onze God; maar de geopenbaarde zijn voor ons en
voor onze kinderen, tot in eeuwigheid, om te doen al de woorden van deze wet”.
We moeten daar dus afblijven, ook al gebeuren daar nog zulke bijzondere dingen mee. Occultisme heeft te maken met bijgeloof, en bijgeloof en geloof staan in scherpe tegenstelling met elkaar. Suggestie en bijgeloof zijn satans surrogaat voor geloof in God. De mens is daar heel gemakkelijk toe te verleiden. Waar de mens zijn hulp en toevlucht niet meer zoekt bij de Heer God, maar bij, en via, onzichtbare krachten krijgt satan de kans de mens tot slavernij en afhankelijkheid te brengen van zijn demonische invloed. Bijgeloof drijft de mens van zijn Schepper vandaan en dat is wat satan met zijn leugengeesten wil bereiken. In het occultisme wordt gebruik gemaakt van rituelen, magische handelingen en allerlei toverspreuken. Dit in plaats van het gebed tot de Heer God. Het nederige gebed is vervangen door gewichtigdoenerij.
Wat is nu paranormaal?
Paranormaal wil letterlijk zeggen: ‘Naast het normale’. Paranormale begaafdheden zijn een soort ‘charisma’, ‘gaven’ van satan, Gods imitator. Met die ‘begaafdheden’ hoeft men niet zo ‘weg te lopen’ want dit zijn niet de gaven van de Heilige Geest waarbij alleen de Heer Jezus Christus verheerlijkt wordt. Het zijn óók geen natuurlijke gaven zoals mooi zingen of tekenen. Paranormale gaven worden door satan uitgedeeld en voor hen die niet goed uitkijken lijken ze op de gaven van de Heilige Geest! Men wordt bewust of onbewust een knecht, slaaf, een instrument van satan als men zich daarmee inlaat. Ook al denkt de persoon zelf nog zo integer te zijn met z’n werkzaamheden.
Occultisme in actieve zin is het bezitten en uitoefenen van krachten. Daaronder vallen o.a. de
spiritist (de wit- of zwartmagiër en de paranormaalgenezer (magnetiseur).
Occultisme in passieve zin is het gebruik maken van die krachten, en daardoor onder directe invloed te komen van (die) duistere machten. Hiermee wordt bedoeld dat die cliënt en/of patiënt occult besmet wordt! Occulte besmetting kan veel gevolgen hebben, men is daarvan helaas niet van op de hoogte want anders zou men geen occulte hulpverlener raadplegen. Veel dingen worden weggewuifd, men noemt het soms ook wel kortzichtig omdat satan het sluw weet te verpakken zodat het niet wordt doorzien. Maar . . . . Occult is occult!
Als we het over occultisme hebben praten we over de verschillende gebieden van de duisternis, én de heerser er van! We moeten onthouden dat we het hebben die (nog) tijdelijk z’n gang kan gaan, daarbij moeten we vasthouden dat onze Heer Jezus alles heeft overwonnen op het kruishout van Golgotha, Hij is Heer en Koning. Dat de Heer Jezus bij een onderwerp als dit alle eer krijgt die Hem toekomt is vanzelfsprekend, want door Hem zijn we niet machteloos tegenover de werken van satan, het occultisme. We mogen er in de kracht van Christus, door het geloof, tegen in gaan. We kunnen met recht zeggen: ‘Prijst Zijn grote macht’.
In Efeze 6:10-12 zegt de Heer:
“Voorts, mijn broeders, wordt krachtig in de Heere, en in de sterkte Zijner macht. 11 Doet aan
de gehele wapenrusting Gods, opdat gij kunt staan tegen de listige omleidingen van de duivel.
12 Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de
machten, tegen de geweldhebbers van deze wereld, van de duisternis dezer eeuw, tegen de
geestelijke boosheden in de lucht”.
Doe de wapenrusting Gods’ aan staat er, weest krachtig in de Heer, in sterkte Zijner macht. Dus zegt de Heer hier; Wees niet bang, je bent niet machteloos, als je maar doet wat Ik zeg en in Mij blijft. Die wapenrustig is ons geloof, het gebed, én het Woord van God, de Bijbel. Dán zullen wij, als we deze zaken vasthouden, door Zijn genade slagen. Hij is onze steun en toeverlaat, juist in de gevaren van het occultisme.
De aard van de satan
We moeten ons goed voor ogen houden dat liegen de aard van satan is, hij ís één grote leugen. Hij is er alleen op gericht om mensen te vernietigen, te misleiden en kapot te maken, zelfs áls het mogelijk zou zijn de heiligen kapot te maken zoals het in Matthéüs 24:24 staat:
“Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan, en zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden”.
Naar de aard van de Heer is Hij gericht op waarheid, liefde, redden en behouden. Door het Woord van God te lezen, biddend te lezen, openbaart God de Vader ons de Waarheid. Door ons élke dag te bezinnen op het woord van God hoeven we niet te verdwalen in wat er in deze tijd op ons afkomt.
Het is dus niet nodig dat we machteloos staan tegenover de toenemende praktijken van satan op het occulte gebied of op andere terreinen in de maatschappij. We kunnen met elkaar door goede voorlichting de sluipwegen leren kennen van de vijand. Het is zaak dat in kerken en gemeente de boodschap luid en duidelijk gebracht wordt, juist in deze tijd.
De wereld overwonnen
Wij zijn helemaal niet machteloos zoals soms wordt gezegd. Wij moeten als succesvolle dienaren van Christus juist de geestelijke strijd aan willen gaan tegen de machten van het kwaad, wij hebben daarbij een machtig schild tot onze beschikking, we hebben de Heer Jezus Christus aan onze zijde, Hij zegt in Johannes 16:33; ‘Ik heb de wereld overwonnen’.
Daarom is het niet nodig dat we ernstig toekijken, nee de Heer gaat een stapje verder met ons in Efeze 5:10-13;
“Beproevende wat de Heere welbehagelijk zij. 11 En hebt geen gemeenschap met de onvruchtbare werken der duisternis, maar bestraft ze ook veeleer. 12 Want hetgeen heimelijk door hen geschiedt, is schandelijk ook te zeggen. 13 Maar al deze dingen, door het licht bestraft zijnde, worden openbaar; want al wat openbaar maakt, is licht”.
De Heer zegt hier dus eigenlijk tegen ons allen, dat we ons, buiten het feit, er niet in mogen laten, óók de opdracht hebben als christen deze praktijken aan het licht te brengen. We mogen dus niet toezien hoe het kwade gedijt, maar moeten het aan het licht brengen en aan de kaak stellen. Dit is de opdracht van elke christen, die moet in z’n eigen omgeving waarschuwen als iemand bedrogen wordt door de werken der duisternis. Dit bedrog zien we vooral in de alternatieve geneeswijzen, bijvoorbeeld;
‘Iemand gaat naar een magnetiseur omdat hij of zij denkt dat die genezing van God komt. De
satan laat graag geloven dat deze wijze van genezen volstrekt legaal is. Maar ga eens na hoe het mogelijk is dat óók magnetiseurs die niet geloven, pure atheïsten dus, mensen genezen. Zou de Heer hen de gaven van genezing geven als ze niet in Hem mee geloven? Óók mens die helemaal niet geloven, die God niet zoeken, genezen bij de magnetiseur. Denkt u dat de Heer zo werkt terwijl Hij de ziel van de mens veel belangrijker vindt dan het lichaam? Denkt u dat het bedoeling van de Heilige Geest is dat magnetiseurs, met klinkende praktijken, zich zo in hun, hele ruime, levensonderhoud mogen voorzien door gaven die Hij heeft geschonken? Zo iets heiligs als beschreven staat in de Bijbel, in verschillende hoofdstukken, kan op zo’n manier toch niet worden toegepast? Daarin krijgt de Heer toch niet de eer die Hem toekomt?’
De satan is imitator
Satan is een imitator, hij imiteert de genezingen van de Heer Jezus om zo de mensen in zijn ban te krijgen. Hij imiteert de gaven van de Heilige Geest. Zelf ben ik ook heel lang het slachtoffer van deze leugen geweest toen ik zelf magnetiseerde en dacht dat dit ‘talent’ uit de hand van God kwam.
Maar de Heer heeft mij de ogen geopend. Als u deze dingen ziet gebeuren in uw omgeving als
Christen zult u uw broeders en zusters, maar óók anderen, moeten waarschuwen. We moeten acht op elkaar geven zoals dat in Hebreeën 10:24 staat. De Heer wil dat we goed op ons zelf, maar ook op anderen letten.
Magnetiseren gebeurt door handoplegging of door strijkende bewegingen te maken over het lichaam, de ene magnetiseur brengt het eenvoudig terwijl de andere met veel poespas zijn ‘gave’ brengt.
Ook zijn er magnetiseurs die hun handen niet op het lichaam houden maar er net boven, ze noemen dat ‘instralen’ van energie. Sommige magnetiseurs noemen zich anders, bijvoorbeeld:
• geestelijk genezer
• spiritueel genezer
• chakra balanceur
Vrome genezers
De magnetiseur die zichzelf ‘geestelijk genezer’ noemt heeft meestal wel een vaag godsbesef en gaat op een religieuze lijn zitten. Alles wat zo’n man of vrouw doet ‘komt van God’ zal deze zeggen.
Maar een persoonlijke relatie met God is bij een magnetiseur niet aanwezig, Jezus Christus zal
niet als Verlosser en Middelaar worden erkend. Ze omschrijven God dan ook meestal als en ‘almacht’ of ‘oerbron’. De ‘geestelijk genezer’ heeft meestal wel een Bijbel op tafel te liggen, een ook heel vaak een kruis aan de muur. Maar dat wil nog niet zeggen dat je in veilige handen bent!
‘Geleerde genezers’
De magnetiseur die zich ‘spiritueel genezer’ noemt of ‘chakra balanceur’ doet heel geleerd, maakt
het zgn. ‘technisch wetenschappelijk’. Haalt er punten en lijnen op het lichaam bij, die anatomisch
niet terug zijn te vinden, waar langs hij werkt. Als een patiënt bij zo’n ‘genezer’ vandaan gaat zal deze het gevoel hebben bij een heel wijs man geweest te zijn. Maar óók zijn werk komt niet van de Heer God.
De magnetiseur
Dan hebben we de magnetiseur die zich gewoon magnetiseur noemt en zegt: ‘Er is geen hogere
macht, het is gewoon energie, wat ik te veel heb breng ik over van mijzelf naar een ander’. Dit zijn de aanhangers van Franz Anton Mesmer met zijn ‘dierlijk magnetisme’. Het maakt niets uit bij wat voor soort magnetiseur u komt, weet u wat de gevolgen zijn van magnetiseren? Als u niet bij een charlatan komt, maar iemand die ‘paranormale gaven’ heeft?
In vele gevallen zal het lichaam genezen, de klacht verdwijnt, maar u betaalt er wél een prijs voor!
Er komt occulte overdracht bij de handoplegging! Men wordt occult besmet en een occulte besmetting houdt in dat het volgende zich gaat voordoen:
1. U kunt zelf last krijgen van paranormale verschijnselen
2. Achteruitgang in het gebedsleven, of een gestoord gebedsleven.
3. Moeilijk vol kunnen houden om de Bijbel regelmatig te lezen, zelfs weerzin tegen de Bijbel
kan voorkomen.
4. Een bedekking, verblindding van de waarheid.
5. Psychische klachten zoals: depressies, angst, onrust in het gemoed, concentratieproblemen
en slapeloosheid.
Dit is geen bangmakerij of napraterij maar een gegeven uit eigen ervaring. Het geestelijk en psychische leven wordt aangetast. Doordat men zich psychisch niet goed voelt belt men b.v. de magnetiseur die toen zo goed geholpen heeft, deze magnetiseur stuurt u voor deze klachten naar een hypnotiseur.
Vaak is dit een collega en een goede vriend. Op deze wijze wordt men steeds afhankelijker
gemaakt van het occulte circuit, met de daar achter georganiseerde demonische machten. Deze machten trekken zo’n mens steeds meer in hun ban, dat is de opzet van de duisternis, het gáát hen niet om uw welzijn!
De zgn. ‘goede resultaten’ maken dat we niet meer toetsen wat de bron is, een mens wil graag van z’n kwalen af en daar maakt satan graag gebruik van. Maar in Matthéüs 6:33 staat:
“Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden”.
Een heel belangrijke tekst in dit verband om te overdenken is Marcus 8:36 waar staat:
“Want wat zou het de mens baten zo hij de gehele wereld won, en aan zijn ziel schade leed?”
Ondanks deze raad van de Heer gaan mensen voor hun pijnen en kwaaltjes op consult bij . . . de DUIVEL!
Wat gebeurt er bij de hypnotiseur?
Weet u wat voor gevaren er achter hypnose schuilen? De hypnotiseur brengt de ander in trance, meestal door zijn woorden, soms gecombineerd met magnetisch strijken. Een trance is een verlaagde staat van bewustzijn. In die trance komt men gemakkelijker onder de wil van de ander. Het is een oude techniek, o.a. de ‘betoverde slaap’ uit het oude Griekenland. Dóór u te onderwerpen aan hypnose maakt u zich ondergeschikt aan een ander mens en niet aan God, dat wil de Heer God niet!
Door u in trance te laten brengen zet u uw geest open voor boze geesten die op deze wijze vat op ukrijgen. Er staat niet voor niets in de Bijbel Waakt, er staat niet slaapt!
De hypnotiseur, die zelf occult belast is, geeft u allerlei suggesties in die trance en door uw geloof in die suggesties gaan die ook werken. Uw geloof heeft zich dus verplaatst van de Heer God naar de hypnotiseur. U bidt niet meer tot God de Vader om kracht, nee, u laat uw angst of uw depressies wegnemen door de hypnotiseur. U hebt zich dan overgegeven aan suggesties van de hypnotiseur. Het is pure magie, u komt in de ban. U gaat er geloof aan hechten en zo krijgt satan steeds meer macht over u!
Genezen door hypnose?
Hypnose wordt in de tegenwoordige tijd ook gebruikt door psychologen en psychiaters om terug te gaan in het verleden, om te zien hoe een bepaald probleem is begonnen. Men doet dit om dieper door te dringen in de psyche van een mens, maar daardoor krijgt een mens ook een gebondenheid aan de behandelaar, zo’n mens raakt gebonden aan de hypnotiseur.
Omdat er psychiaters mee werken lijkt het wetenschappelijk maar uiteindelijk is het magie en het hoort bij de bezweerders en is occult. In de Bijbel lezen we in Deuteronomium 18:10-14:
“Onder u zal niet gevonden worden, die zijn zoon of zijn dochter door het vuur doet doorgaan,
die met waarzeggerijen omgaat, een wichelaar, of die op vogelgeschrei acht geeft, of tovenaar. 11 Of een bezweerder, die met bezwering omgaat, of die een waarzeggende geest vraagt, of een duivelskunstenaar, of die de doden vraagt. 12 Want al wie dat doet, is de HEERE een gruwel; en om deze gruwelen verdrijft hen de HEERE, uw God, voor uw aangezicht uit de bezitting. 13 Oprecht zult gij zijn met de HEERE, uw God. 14 Want deze volken, die gij zult erven, horen naar wichelaars en waarzeggers; maar u aangaande, de HEERE, uw God, heeft u dat niet toegelaten”.
In dit gedeelte van de Bijbel geeft de Heer duidelijk aan dat wij ons van vele alternatieve geneeswijzen ver moeten houden. Het alternatieve wordt heel verleidelijk en onder mooie namen gebracht.
Ook al voelen we ons depressief of angstig, we mogen er geen gebruik van maken. We kunnen en mogen met onze angsten en depressies naar de Heer Jezus gaan, daarbij mogen we een christen psycholoog bezoeken als het ernstig is. Ook zijn er tegenwoordig veel vormen van zelfhypnose, ze worden aanbevolen als zijnde een heilzame methode voor vele problemen. Men geeft er vaak ‘technische’ namen aan, alsof het iets wetenschappelijks zou zijn.
Enkele vormen van zelfhypnose
Als eerste de Alfa-training (niet te verwarren met Alpha Cursus!!). Met Alfa-training produceert men alfagolven, dat is een langzaam ritme van de hersengolven. In veel bedrijfsopleidingen en trainingen, waaraan veel werknemers mee doen, worden deze techniek en de hierna genoemde autogene-training toegepast. Ook op scholen worden de technieken gepropagandeerd omdat men b.v. lekker rustig wordt, en wat vooral als belangrijk wordt gezien beter kan onthouden, meet herinneren en betere prestaties kan leveren. Mensen die veel moeten studeren of ‘stressbestendig’ moeten zijn in hun werk komen doordoor snel in de verleiding.
De Autogene-training is ontwikkeld na bestudering van yoga-technieken. Deze methode wordt gebruikt om, bijvoorbeeld, het lichaam te kunnen ontspannen, bloeddruk te verlagen en ook het hartritme te kunnen regelen. Het zijn echter allemaal verslavende oefeningen, het lijkt minder gevaarlijk als het op deze wijze wordt gebracht. Het zijn echter allemaal oefeningen die van hypnose zijn afgeleid, het is puur occult. De filosofie die achter deze technieken van ‘mind-control’ ligt is dat men op de théta - en delta-ritmen, nog langzamer dan het slaapritme, het ‘Kosmische bewustzijn en verlichting’ bereiken kan doormiddel van wilskracht en oefening.
Ook Yoga wordt gebracht als goed zijnde voor het lichaam, lekker ontspannend. Men lokt mensen binnen met eenvoudige aanvangsoefeningen, net gymnastiek. Later worden deze oefeningen steeds moeilijker, de pijnlijkste en de meest bizarre houdingen. En de vreemdste ademhalingsoefeningengeven dan naast ontspanning ook gelijk een ‘verruiming van het bewustzijn’, zó komt men langzamerhand in de ban van de filosofie die er achter ligt, die allesbehalve christelijk is. Yoga komt uit het Hindoeïsme en het Boeddhisme voort waar het ‘zelfverlossingsplan’, ‘de mens moet zichzelf verlossen door geconcentreerd aan zichzelf te werken’ centraal staat. Het is een ‘heilstechniek’ tot verlossing. Hindoeïsten rekenen élke methode om de geest van de mens met de goden te verenigen tot yoga! Het verenigt de mens uiteindelijk met Brahman, hun god. Als we ons met yoga inlaten zijn we dus eigenlijk bezig met afgoderij. We worden dan weggelokt van onze Heer en Heiland, Jezus Christus waar werkelijk heil en rust te vinden is.
Drugsgebruikers krijgen vaak dezelfde visioenen als vergevorderden in de yoga. Het zijn dezelfde demonische invloeden die dan in ons kunnen werken en vat op ons krijgen omdat het ‘scherm’ ons bewustzijn, door God gegeven, dan gedeeltelijk wegvalt. In alle bovengenoemde situaties zijn we met yoga bezig en yoga is pure afgoderij. Wij hebben onze hoop toch niet gevestigd op Boeddha of op één van de miljoenen goden uit het Hindoeïsme? Dan kan een ‘heilstechniek’ uit deze bron afkomstig ons geen werkelijke zegen of rust brengen? Ook al zullen vele beoefenaren van yoga tegen u zeggen dat er aan yoga geen mystiek of Oosterse religies kleven, het is wél zo.
Het is verdrietig dat vele mensen dit niet zien door gebrek aan kennis van de achtergrond van deze activiteiten.
Met acupunctuur zit het precies zo, deze methode komt uit China, de wortel komt uit het Taoïsme.
China is een land vol heidense religies. Acupunctuur betekent ‘Naald steken’. Door dit naaldsteken worden organen in het lichaam beïnvloedt door de ‘Tji-stroom’ weer op gang te brengen, op de plaats waar die verstoord zou zijn. De werking van acupunctuur heeft géén westerse medische verklaring, wél heeft ze een suggestieve verklaring en heeft een bovennatuurlijke bron. De echte acupuncturist is iemand die paranormale gaven heeft. Volgens het Taoïsme zijn er twee kosmische bronnen, kosmische oerkrachten die invloed hebben.
In Deuteronomium 30:17-18 zegt de Heer God echter:
“Maar indien uw hart zich zal afwenden, en gij niet horen zult, en gij verleid zult worden, dat gij u voor andere goden buigt, en die dient; 18 Zo verkondig ik u heden, dat gij voorzeker zult omkomen”.
Wij buigen ons neer voor die afgoden als we ons voor hulp wenden bij mensen die geloof hechten aan die twee oerkrachten en er vanuit gaan dat die krachten het welzijn van de mens bepalen. (Yin en Yang kracht) Hierdoor worden we gebonden aan de gedachtenwereld van het Taoïsme.
Kunt u zich nu indenken dat we ons daarom niet met tientallen naalden kunnen laten doorboren
langs de zgn. ‘meridianen’ of 900 ‘energiepunten’ als we ons niet lekker voelen? Deze ‘meridianen’ zijn wetenschappelijk, anatomisch, niet aanwijsbaar en zouden we daarom niet beter naar een christenhuisarts kunnen gaan? Stel dat we door acupunctuur genezen, is die genezing dan uit God?
Nee, het is een occulte genezing. Afgoderij en occultisme gaan meestal hand in hand, ze zijn allebei uit het pakket van satan. Maar, omdat de huisarts of de fysiotherapeut mensen vaak doorstuurt naar een acupuncturist of naar Yoga wordt de lading gedekt door een wetenschappelijke dekmantel. Artsen laten mensen soms naar een alternatieve genezer doorstromen omdat het gevraagd wordt door de patiënt.
Naar mijn mening schuilen er gevaren in de alternatieve geneeswijzen als we het niet
toetsen aan de Bijbel. Dat is niet kortzichtig zoals sommigen het noemen, nee, dat is trouw en gehoorzaam te zijn aan onze Schepper, onze Hemelse Vader.
Iriscopie
De iriscopist kijkt in het oog en er wordt, zonder dat het wetenschappelijk is bewezen, geaccepteerd dat ieder orgaan van het lichaam zichtbaar is in de iris van het oog. Door observatie van bepaalde structuren, tekens of verschijnselen kan men zien welke ziektes op komst zijn, zich voor zullen doen op latere leeftijd. Voorspellen dus! Ook de ziektes zijn geweest in het verleden én welke men op dit moment heeft kan men ‘zien’. Het oog wordt hierbij in sectoren of stukjes verdeeld waardoor het ook gemakkelijk gekoppeld kan worden aan de astrologie. Het is een vorm van occult diagnosticeren die veel opgang doet, zoals men vroeger aan handlijnen deed. In de lijnen van de hand kan men namelijk óók zien of iemand het aan z’n hart heeft, of de lever goed functioneert en aan de zgn. levenslijn kan men zien hoe oud men wordt. De hand laten lezen zullen we niet zo snel weer doen omdat we als christenen weten dat het met waarzeggerij te maken heeft. Maar alles wat gecamoufleerd in een nieuw, eigentijds, jasje aan ons gepresenteerd wordt is minder gemakkelijk te herkennen.
Men laat zich diep in zijn, of haar oog observeren, vaak met behulp van moderne apparatuur,
zonder dat men zich afvraagt of dat nu ‘zomaar kan’ want ‘het oog laten lezen’ is zo nieuw dat we er gemakkelijk toe over gehaald worden. Gebrek aan kennis brengt ons heel gemakkelijk in gevaar.
Op dit moment, anno 2009, wanneer deze heruitgave wordt bewerkt is er op het gebied van biometrische identificatie één en ander ontwikkeld. Biometrische identificatie wil zeggen dat onveranderlijke biologische vormen als identificatie kunnen worden gebruikt. Een ‘oude’ en bekende vorm is de vingerafdruk, geen mens ter wereld heeft dezelfde vingerafdruk, stelt u zich eens voor, 5 miljard verschillende vingerafdrukken! Zelfs een ééneiige tweeling heeft geen zelfde patroon! Het is momenteel ook mogelijk de schedel of het oor te gebruiken voor identificatie, ook hier is geen enkel oor of schedel gelijk. Misdadigers die hun gezicht door plastische chirurgie laten veranderen blijven voor de biometrische scan herkenbaar na de operatie! Maar niet alleen de vinger, de schedel en het oor zijn onveranderlijk, óók de iris wordt gebruikt voor identificatie! Dit wil dus zeggen dat de iris nooit kán veranderen in geval van ziekte!
Bij overheidsinstellingen, zoals de CIA in Amerika, gebruikt men de irisidentificatie, of men ziek is of niet. Met dit bewezen feit wordt het ons duidelijk dat de iriscopist de iris gebruikt als medium voor zijn paranormale ‘gaven’. (‘Bijbel:Aktueel!’)
De iriscopist heeft om goed te kunnen diagnosticeren een paranormaal - of occult talent.
Een vorm van helderziendheid waarbij het oog gebruikt wordt als medium zoals de handlezer de hand gebruikt als medium. Er zijn artsen die naast hun gewone diagnose er toe overgaan om een tweede toets te doen via de iriscopie. Artsen die er mee kúnnen werken hebben dus een paranormaal talent, artsen die de occulte gaven niet bezitten kunnen er niets mee en wijzen het dan ook af als onzin. Dergelijke artsen zitten er dan met een iris diagnose ook meestal naast.
Het is dus een techniek om op bovennatuurlijke wijze inzicht te krijgen op de situatie in het lichaam.
Vaak zien ze nog veel meer dan dat alleen, zonder het zich altijd bewust te zijn is de iriscopist
het medium, de knecht van satan. De satan legt hem/haar de uitkomsten voor, net zo als bij de
handlijnkundige, eveneens bij de acupuncturist. Ook al heeft een iriscopist de beste bedoelingen, dit is intens verdrietig, ook voor de paranormale genezer.
Voetzoolreflectie
Óók de voetzool-reflexoloog, die via drukpunten onder de voeten diagnosticeert werkt met hetzelfde systeem. De voetzool-reflexoloog zegt dat er zenuwbanen van elk orgaan in het lichaam naar een punt onder de voeten lopen. Door op die punten te drukken kan deze diagnosticeren of b.v. de nieren goed werken. Ook kan hij door op die punten die kwalen genezen. Het is opvallend dat er verschillende visies zijn over die punten. De ene zegt dat het punt van de maag hoger zit terwijl een ander zegt dat het lager zit. In elk studieboek staat het anders, maar wáár de voetzool-reflexoloog ook drukt, de kwaal geneest! Dat komt omdat een reflexoloog met een succesvolle praktijk magnetische gaven heeft! De persoon geneest dus door occulte overdracht, om te kunnen diagnosticeren heeft hij een helderziende geest. Een reflexoloog gebruikt de voeten als medium, net zo als de iriscopist het oog gebruikt en de handlijnkundige de hand.
Behoudens een enkele uitzondering is het zo dat de meeste van de ‘erkende’ homeopaten, magnetiseurs, iriscopisten, acupuncturisten, voetzool-reflexologen, paragnosten, hypnotiseurs en astrologen allemaal in dezelfde vakverenigingen zitten. In veel vakbladen worden allen door elkaar genoemd en adverteren met elkaar. In de meeste gevallen kent men elkaar en verwijst men naar elkaar, gaan óók privé met elkaar om. Ook komen ze allemaal op dezelfde congressen en seminars voor bijscholing.
Ze voelen zich allemaal met elkaar verbonden vanwege dezelfde occulte belasting. Vaak zijn
ze onbewust dienstknechten van de duisternis en worden gebruikt door de grote leugenaar, de satan. Ondanks de oprechte bedoelingen en intenties die vaak in hen aanwezig zijn.
Homeopathie
De ‘grondlegger’ van de homeopathie is de heer Hahnemann, hij was vrijmetselaar (occulte leer) en vond de Heer Jezus Christus een aartsdweper. Als we naar de homeopathie kijken zien we héle hoge verdunningen. Zo hoog dat de uitgangsstof niet meer meetbaar is. Verder wordt er een speciaal schudproces gebruikt wanneer men de verdunningen maakt. Ondanks dat de uitgangsstof niet meerte meten is, dus niet meer te vinden is, werken de druppels tóch want de patiënt geneest er door. De inspiratie tot dit nieuwe geneesmiddel ontving Hahnemann niet uit God want hij had een godslasterlijke geest.
Het principe van de homeopathie is niet zoals met gewone medicijnen of kruiden dat een middel is tegen de ziekte. Het zit anders: in de homeopathie gaat men uit van de gelijksoortigheidregel In deze behandeling gaat men er van uit dat het ‘geneesmiddel’ des te zekerder geneest naar mate het meer gelijk is aan de ziekte. (Het toedienen van de druppels aan een gezond persoon brengt dezelfde symptomen teweeg als bij een zieke)
Homeopathie is geen gewone kruidengeneeskunde!
De oertinctuur van het kruid, de uitgangsstof, wordt stapsgewijs verdund. Niet doormiddel van gewoneverdunning, maar potentiëren, dynamiseren. Het proces van schudden, potentiëren, dynamiseren, geeft een toename van geneeskracht. De kracht van de druppels wordt geheel bepaald door het aantal keren schudden van het flesje.
Bijvoorbeeld: Bij Nux Vomica D12 komt het ongeveer overeen met een verdeling van één druppel op 100 miljoen liter water!
Pas door die potentiëring (het schudden, stootsgewijs), het dynamiseren, zou de eigenlijke geneeskracht van planten of mineralen ontwikkeld worden. De stof die voorheen niets is, wordt door het schudproces van Hahnemann iets. De kracht van het schudden en het aantal keren schudden bepalen hoeveel ‘energie’ er ‘vrij’ komt. Een sterk verdunde, maar niet gepotentieerde, substantie kan in geen geval die helende werking bereiken. Het schudden, het dynamiseren, ontwikkelt de geneeskracht volgens deze filosofie.
Vanaf de potentie D23 is statistisch gezien zelfs geen molecuul van de uitgangsstof meer aanwezig.
Volgens de grondlegger Hahnemann is hoe geringer de dosis uitgangsstof, des te sterker de werking. De potentiëring wordt zo een magische handeling. Een magisch, occult ritueel.
Er zijn zelfs homeopathische drankjes die psychische en karakterlogische verandering beogen. Calcarea Carbonica C 2000 kan iemand die onintelligent en lui is, maken tot een werklustig en intelligent iemand. Causticum C 30 maakt van iemand met een boosaardige aanleg een innemend en hartelijk persoon volgens de filosofie van de homeopathie. Naar mijn mening heeft de homeopathie iets bedenkelijks want deze homeopathie heeft op een gegeven moment veel weg van de oude toverdrankjes.
Een mens is suggestief beïnvloedbaar en suggestie en bijgeloof zijn de anti-krachten
van het geloof in Christus Jezus. Dáár wordt mee gewerkt in de alternatieve geneeswijze en de homeopathie.
De Heer waarschuwt ons in Deuteronomium 18:18: Géén tovenarij, géén bezwering!
Het occultisme speelt in op de zwakheid van het ‘vlees’, de mens, het verlangen naar verlichting in pijn en ziekte. De mens hoopt op wonderen doormiddel van toverdrankjes, magische handelingen en allerlei toverspreuken. We hebben te maken met de filosofie van Hahnemann die wel gelovig was maar het heilbrengend werk van Christus als fabel afwees. Naast de bereiding van de homeopathische middelen kleeft er nog een kwalijk aspect aan een dergelijke behandeling, het komt heel vaak voor dat er wordt gependeld. Zowel de oorsprong van de homeopathie, de bereiding van de ‘geneesmiddelen’ en het pendelen zijn alleen al redenen om homeopathie zeer kritisch te benaderen.
Er zijn zeer veel homeopaten die de pendel gebruiken om te bepalen welke medicijnen de patiënt moet gebruiken. De homeopaat die gebruik maakt van een pendel gelooft zelf heilig in de toverpendel. Een pendel is een gewicht aan een draadje welke men tussen twee vingers boven de flesjes laat hangen. Aan de beweging die de pendel boven het flesje maakt kan de homeopaat zien welk flesje voor u is. Zo zoekt hij de druppels uit. De informatie die hij op deze wijze krijgt komt echter van de vader der leugen, de satan zonder dat men het door heeft. Maar ook u komt in zijn greep door die bewerkte druppels te gaan gebruiken én er in te geloven. Zodra u zo’n middel gaat gebruiken wordt u steeds afhankelijker en bespeelt door de grote bedrieger. De duisternis wil niets liever dat we ons heil en toezicht zoeken in het bijgeloof in plaats van het echte, ware, geloof. Alle andere antroposofische artsen met hun dwaalleer over ‘reïncarnatie’, een afsplitsing van het Hindoeïsme, werken met homeopathie en gebruiken vaak de hoogste verdunningen om het geestelijke leven te beïnvloeden.
Wees er dus heel voorzichtig mee als christen!
Wat mag een christen dan wel?
Nu denkt u misschien, ja, nu mogen we volgens de Bijbel, Gods Woord, al deze dingen niet, maar wát kunnen we dán wel? Er blijft voor de christen nog voldoende over om het lichaam te helen. Maar wat bij ons voorop staat is: als u problemen hebt, breng het bij de Heer, ga op de knieën en zoek Gods’ aangezicht. Hij is onze maker en hierdoor kan Hij alleen echt helpen, naar geest, ziel en lichaam. Bespreek uw problemen eens met een pastoraal werker in uw gemeente, of praat eens met een oudste. Voor een christen is dit een praktische mogelijkheid naast gebed. En verder kunt u naar een christen psychiater of psycholoog gaan als u in grote geestelijke nood zit.
Bij lichamelijke klachten kunt u het beste een christen-arts raadplegen en bidt daarbij voor hem
zodat de Heer hem kan leiden. Een reguliere (christen) huisarts is erg belangrijk in deze tijd met z’n vele ethische problemen zoals abortus en euthanasie. In een ander geval kunt u ook naar een natuurarts gaan die alleen maar kruiden, diëten en vitaminen voorschrijft, en niets anders! Accepteer nooit verdunde middelen uit de homeopathie. Als u zelf eens kruiden wil kopen is daar niets op tegen, mits het maar onverdunde druppels of kruiden zijn, een merk dat dit levert is b.v. ‘Zonnegoud’.
Ga de Bijbelse weg
Laat u niet verleiden de genezing te forceren doormiddel van andere wegen. De Heer zegent gehoorzaamheid.
Hij heeft in oneindige goedheid ons zoveel geschonken voor ons lichamelijk welzijn
dat we die oosterse en occulte praktijken niet nodig hebben. Boven alles vraagt God ons vertrouwen in Hem te hebben, Hem de eer te geven in ons leven. We moeten Hem op de troon laten zitten in ons leven, onder alle omstandigheden. Het is niet de bedoeling dat we ons laten ontmoedigen door het occulte wat zich overal rondom ons opdringt. Zo’n houding wil de Heer God niet van ons zien.
De Heer vraagt van ons om er in geloof tegen in te gaan, want wij zijn krachtig in de Heer. We
moeten onze slappe knieën sterken en standvastig zijn, er wordt van ons een keuze gevraagd zoals in Jozua 24:15; ‘kiest u heden, wie gij dienen zult’.
Als u ongewild of onwetend misschien toch met occulte zaken in aanraking bent geweest doormiddel van de eerder genoemde voorbeelden moet u dit bij Jezus Christus brengen. Belijdt die zonde en vraag oprecht om vergeving, vraag vooral of de Heer Jezus de occulte besmetting en of binding wil verbreken. Hij zal het zeker doen voor u want wij hebben een barmhartige en goede God. Mocht er samen met iemand anders voor bidden, laat u niet weerhouden om daar om te vragen. Ga er in ieder geval mee naar de Heer Jezus, samen of alleen.
(Den Haag, Rianne van der Smitte - Groenendijk.)
Bijlage: Het ‘Dierlijk magnetisme’ van Franz. Anton Mesmer.
Magnetisme
Deze oude geneeswijze is door Franz Anton Mesmer nieuw leven ingeblazen. F.A. Mesmer leefde van 1743 - 1815 en hij geloofde in het geheimzinnige ‘Fluïdum’ (her)ontdekt te hebben dat van iedere magneet uitgaat dat men tot genezing aan zou kunnen wenden. Later meende hij dat vanuit zijn lichaam eveneens deze kracht uitging, hij noemde dat ‘dierlijk magnetisme’. Een patiënt van Mesmer vertelde over zijn indrukken tijdens een ‘behandeling’: ‘... Om de tobbe zijn ernstig zwijgende mannen verzameld, tot dat Mesmer zelf binnen komt met een ijzeren staf in de hand, in een zijden rok met de waardigheid van een Oosters vorst. Hij schrijdt van de een naar de ander, nu eens hem naar de kwaal vraagt en hem de pijnlijke plek aanraakt, dan weer alleen het voorhoofd van de patiënt aanraakt en hem strak aankijkt. Het duurt niet lang meer of de patiënten beginnen te zweten, ieder kent het dagelijks gesprek. Het doel van de magnetische behandeling is een crisis, heftige stuiptrekkingen en een algehele extase die de genezing naderbij brengt. Van één der handen die aan de rand van de tobbe verenigd zijn, springt de opwinding als een vonk over op de volgende.
Steeds meer zieken krijgen krampen, het zweet breekt hen uit, ze beginnen schel te lachen, te huilen en sommigen dansen als wilden, anderen rollen over de vloer en sommigen slapen rustig en onbekommerd met een zalige glimlach op hun lippen. Een schokkend beeld van demonie. Deze door F. A. Mesmer verkondigde ‘magneet-therapie’, waarvoor hij om wetenschappelijke erkenning streed,geldt tegenwoordig als de oorsprong van de ‘hypnosetherapie’. Lees de kleine advertenties in de kranten maar eens door, u zal deze therapie regelmatig tegen komen.
E-mail: verhoevenmarc@skynet.be
Homepage: http://users.skynet.be/fa390968/index.htm of http://www.verhoevenmarc.be/index.htm
Ga hier naar de Nieuwste Artikelen of http://www.verhoevenmarc.be/NieuwsteArtikelen.htm
Woensdag, 11-11-2009
Ik zat even te lezen en ontdekte dat ik eigenlijk al heel lang geen dagboekdeel meer heb geschreven. Wel de gebruikelijke persoonlijke stukjes, maar niet echt een dagboek deel. En dus: het moet er maar weer eens van komen!
Terwijl de wederhelft bezig is met haar postronde, het Oslo Gospel Choir uit de speakers dendert en de koffie dampend af en toe m’n bril beslaat zit ik te denken: wat zal ik eens schrijven? Ach...we zien wel. Zo gaat dat meestal.
Eerst nog maar eens een slok koffie... bril uit laten wasemen.
Zoals je al wel begrepen zult hebben uit eerdere stukjes, gaat het momenteel met de huid een stuk beter.Natuurlijk is één en ander te wijten aan de medicijnen, maar toch. Voor “the time being” ben ik/zijn wij heel erg dankbaar dat het zo goed gaat. Af en toe was het om zo maar te zeggen een ware hel op aarde. Een jeukbultje is tot daar aan toe, maar als je hele lichaam vergaat van de jeuk, word je niet alleen totaal wanhopig, maar ook gek.
Niet zelden voelde ik me een schurftige melaatse. Dat klinkt misschien wat overdreven, maar vergis je niet: m’n hele lijf zat onder de wonden, bultjes en plekken. Benen en voeten, die zó dik waren dat ik geen schoenen aan kon en de broekspijpen veel te strak zaten. Bij de minste beweging dwarrelden de huidschilfertjes rond en m’n vrouw moest elke dag de bank afzuigen en het bed verschonen.
In de bijbel staat een stukje over Job, waar z’n vrienden hem aanraden om ‘die God van hem’ te laten voor wat hij is, want Hij helpt Job toch niet. “Hij heeft het allemaal aan zichzelf te danken..” Op dat moment zit Job er helemaal doorheen, is wanhopig en vraagt zich af waarom hij dit alles over zich heen krijgt. Hoort God hem nog wel? En zo ja: waarom doet Hij dan niets? Waar heeft Job dit alles aan verdiend? In zijn klacht, in Job 3, klinkt de wanhoop en teleurstelling:
“23 Waarom geeft God het licht aan hem voor wie de weg verborgen blijft, wie hij de weg verspert? 24 Ik heb geen ander voedsel dan verdriet, mijn klachten stromen in een vloed van tranen. 25 Wat ik vreesde, komt nu over me, wat mij angst aanjoeg, heeft me getroffen. 26 Ik vind geen vrede, vind geen kalmte, mijn rust is weg – onrust bevangt mij.’ (Job 3:23-26)
Job’s ‘vrienden’ Elifaz, Bildad en Sofar houden om beurten een betoog, waarin ze Job voorhouden hoe klein en nietig hij is tenopzichte van God. “Denkt hij nou ècht dat God om hèm ook maar één steen van z’n plaats zou tillen?” Maar Job blijft kwaad en houdt vol dat hij in z’n recht staat. En wat zou het in dat geval nog uitmaken, of hij nu zondigt of niet? Er verandert immers toch niets aan zijn situatie?
En dan komt het...
Uit het groepje van vijf mensen staat er ééntje op, Elihu, die de hele tijd stil was. Hij had de ouderen, de vrienden van Job aangehoord en bleef stil uit respect voor de ouderen. Maar op een bepaald moment vindt hij het genoeg en neemt het woord, terwijl hij woedend was op Job en z’n vrienden:
“8 Welnu, ik was erbij terwijl je sprak, ik heb gehoord hoe je woorden klonken: 9 “Ik ben zuiver, ik heb niets misdaan, ik ben rein, er kleeft geen schuld aan mij. 10 Toch vindt God gronden voor een aanklacht, hij beschouwt me als zijn vijand. 11 Hij sluit mijn voeten in het blok, hij bewaakt me waar ik ga of sta.” 12 Maar je hebt ongelijk, ik zeg je: God is de meerdere van de mens. 13 Waarom beschuldig je hem, zeg je: “Hij antwoordt niet, als iemand tot hem spreekt”? 14 God antwoordt wel, op meer dan één manier, alleen merkt de mens het niet op. 15 In de dromen en visioenen van de nacht, in de tover van de diepste slaap, of wanneer hij ligt te sluimeren, 16 opent God de oren van de mens en laat hem schrikken, een waarschuwing 17 om hem af te houden van een slechte daad, om hem voor hoogmoed te vrijwaren.” (Job 33:8-17)
Je ziet, er is behoorlijk wat strijd binnenin Job en ‘goedbedoelende’ vrienden kunnen daar geen verandering in brengen. Zo ging het met mij ook in zekere zin. Tweestrijd, twijfel, boosheid en verbittering vochten om beurten om de eerste plaats en van alle kanten kwamen goedbedoelde adviezen.
Eén van die adviezen was: “Probeer eens een homeopaat. Gooi al die pillen aan de kant, stop met bidden en gá gewoon! Baat het niet, dan schaadt het niet!” Tsja...daar zat wel wat in. Bovendien: als God niets doet en het gewoon toestaat, waarom zou ik er dan niet zèlf iets aan doen? God helpt toch hen, die zichzelf helpen? Weldan!
Toch was er wel een zekere terughoudendheid, misschien zelfs angst. Wat, als ik het fout had? Als homeopathie niet was, wat God wilde? Er gaan zulke rare verhalen de ronde over homepathie en oplichtig/occultisme..
Wat was wijsheid? Wat te doen? Ik had al wel eens op internet gekeken, maar niet echt iets gevonden, dat aantoonde dat deze geneeswijze in strijd is met de bijbel en toch...die onrust hierover bleef. Mensen om me heen konden me wel heel fijntjes en resoluut vertellen dat het fout was, maar nooit precies waarom. Wat maakt dat homeopathie nou zo slecht zou zijn?
Afgelopen zaterdag waren we bij vrienden van Grétha en die kwamen op een bepaald moment met het volgende stuk over homeopathie in wetenschappelijk èn in bijbels licht gezien. Het is een vrij lang stuk, maar zó duidelijk dat het bij mij elke twijfel wegnam. Eindelijk een gedegen uitleg over waarom dit een slechte keuze zou zijn. Ik heb het stuk gelezen en vergeleken met wetenschappelijke benaderingen.
Allereerst: homeopathie zou occultistisch zijn. Wat ís occultisme eigenlijk?
Occultisme
Occultisme is bezig zijn met verborgen en geheime zaken, het occultisme heeft dus iets geheimzinnigs.
In Deuteronomium 29:29 zegt de Heer hier over:
3 “De verborgene dingen zijn voor de HEERE, onze God; maar de geopenbaarde zijn voor ons en voor onze kinderen, tot in eeuwigheid, om te doen al de woorden van deze wet”.
We moeten daar dus afblijven, ook al gebeuren daar nog zulke bijzondere dingen mee. Occultisme heeft te maken met bijgeloof, en bijgeloof en geloof staan in scherpe tegenstelling met elkaar. In het occultisme wordt gebruik gemaakt van rituelen, magische handelingen en allerlei toverspreuken. Dit in plaats van het gebed tot de Heer God. Het nederige gebed is vervangen door gewichtigdoenerij.
Homeopathie
De ‘grondlegger’ van de homeopathie is de heer Hahnemann, hij was vrijmetselaar (occulte leer) en vond de Here Jezus Christus een aartsdweper. Als we naar de homeopathie kijken zien we héle hoge verdunningen. Zo hoog dat de uitgangsstof niet meer meetbaar is. Verder wordt er een speciaal schudproces gebruikt wanneer men de verdunningen maakt. Ondanks dat de uitgangsstof niet meer te meten is, dus niet meer te vinden is, werken de druppels tóch want de patiënt geneest er door. De inspiratie tot dit nieuwe geneesmiddel ontving Hahnemann niet uit God want hij had een godslasterlijke geest.
Het principe van de homeopathie is niet zoals met gewone medicijnen of kruiden dat een middel is tegen de ziekte. Het zit anders: in de homeopathie gaat men uit van de gelijksoortigheidregel In deze behandeling gaat men er van uit dat het ‘geneesmiddel’ des te zekerder geneest naar mate het meer gelijk is aan de ziekte. (Het toedienen van de druppels aan een gezond persoon brengt dezelfde symptomen te weeg als bij een zieke).
Homeopathie is geen gewone kruidengeneeskunde!
De oertinctuur van het kruid, de uitgangsstof, wordt stapsgewijs verdund. Niet doormiddel van gewone verdunning, maar potentiëren, dynamiseren. Het proces van schudden, potentiëren, dynamiseren, geeft een toename van geneeskracht. De kracht van de druppels wordt geheel bepaald door het aantal keren schudden van het flesje.
Bijvoorbeeld: Bij Nux Vomica D12 komt het ongeveer overeen met een verdeling van één druppel op 100 miljoen liter water!
Pas door die potentiëring (het schudden, stootsgewijs), het ‘dynamiseren’, zou de eigenlijke geneeskracht van planten of mineralen ontwikkeld worden. De stof die voorheen niets is, wordt door het schudproces van Hahnemann iets. De kracht van het schudden en het aantal keren schudden bepalen hoeveel ‘energie’ er ‘vrij’ komt. Een sterk verdunde, maar niet gepotentieerde, substantie kan in geen geval die helende werking bereiken. Het schudden, het dynamiseren, ontwikkelt de geneeskracht volgens deze filosofie.
Vanaf de potentie D23 is statistisch gezien zelfs geen molecuul van de uitgangsstof meer aanwezig.
Volgens de grondlegger Hahnemann is hoe geringer de dosis uitgangsstof, des te sterker de werking.
De potentiëring wordt zo een magische handeling. Een magisch, occult ritueel.
Er zijn zelfs homeopathische drankjes die psychische en karakterlogische verandering beogen. Calcarea Carbonica C 2000 kan iemand die onintelligent en lui is, maken tot een werklustig en intelligent iemand. Causticum C 30 maakt van iemand met een boosaardige aanleg een innemend en hartelijk persoon volgens de filosofie van de homeopathie. Naar mijn mening heeft de homeopathie iets bedenkelijks want deze homeopathie heeft op een gegeven moment veel weg van de oude toverdrankjes.
Een mens is suggestief beïnvloedbaar en suggestie en bijgeloof zijn de anti-krachten
van het geloof in Christus Jezus. Dáár wordt mee gewerkt in de alternatieve geneeswijze en de homeopathie.
De Heer waarschuwt ons in Deuteronomium 18:18: Géén tovenarij, géén bezwering!
Het occultisme speelt in op de zwakheid van het ‘vlees’, de mens, het verlangen naar verlichting in pijn en ziekte. De mens hoopt op wonderen doormiddel van toverdrankjes, magische handelingen en allerlei toverspreuken. We hebben te maken met de filosofie van Hahnemann die wel gelovig was maar het heilbrengend werk van Christus als fabel afwees. Naast de bereiding van de homeopathische middelen kleeft er nog een kwalijk aspect aan een dergelijke behandeling, het komt heel vaak voor dat er wordt gependeld. Zowel de oorsprong van de homeopathie, de bereiding van de ‘geneesmiddelen’ en het pendelen zijn alleen al redenen om homeopathie zeer kritisch te benaderen.
Er zijn zeer veel homeopaten die de pendel gebruiken om te bepalen welke medicijnen de patiënt moet gebruiken. De homeopaat die gebruik maakt van een pendel gelooft zelf heilig in de toverpendel.
(bron: http://www.verhoevenmarc.be/index.htm#Alternatieve)
NB: op deze website wordt uitgebreid ingegaan op tal van twijfelachtige geneesvormen, zoals hypnose, iriscopie, magnetisme, yoga, zelfhypnose en andere zaken. Voor de belangstellende zal ik het hele stuk plaatsen onder “meer”, zie rechtsonder.
Zo zie je maar, beste lezer, hoe de dingen kunnen ‘verkeren’.
In mijn onkunde over homeopathie stond ik daar niet echt negatief tegenover. Maar in het licht van bovenstaande is daar wel degelijk verandering in gekomen!
De zgn. ‘goede resultaten’, die we vaak ervaren bij ‘natuurgenezers’ maken dat we niet meer toetsen wat de bron is, een mens wil graag van z’n kwalen af en daar maakt satan graag gebruik van. Maar in Matthéüs 6:33 staat:
“Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden”.
Een heel belangrijke tekst in dit verband om te overdenken is Marcus 8:36 waar staat:
“Want wat zou het de mens baten zo hij de gehele wereld won, en aan zijn ziel schade leed?”
Ondanks deze raad van de Heer gaan mensen voor hun pijnen en kwaaltjes op consult bij . . . de DUIVEL!
Anders, héél anders is het wanneer men gebruik maakt van een normale kruiden-therapie. Hierbij is slechts sprake van een heel normaal gebruik van planten en kruiden, zoals bijv. kamillethee, groene thee, brandnetelthee, etc., etc. Er worden geen vreemde ‘formules’ gebruikt, geen twijfelachtige ‘dynamiseer- en schudmethoden’ en exhorbitante verdunnings-methoden.
En zo is deze jongen weer een wijze les rijker, die ik jullie niet wilde onthouden!
Een fijne en gezegende dag en tot morgen!
Sebo
ps: het gehele stuk staat onder het kopje "lees meer"
HOMEOPATHIE
Het occultisme in de alternatieve genezing
Het nu volgende stuk vond onze Elburgse vriend op internet voor mij.
Het was even zoeken, graven en uitpluizen en heel veel lezen, maar uiteindelijk is dit het resultaat, waar ik grotendeels achter sta.
Het behelst een aantal onderwerpen en zienswijzen.
Veiligheidshalve zeg ik erbij, dat ik mij niet in elk detail kan vinden, maar de grote lijnen, de essentie èn de strekking van het geheel zijn voor mijzelf bepaald verhelderend en óphelderend geweest.
De schrijver laat heel duidelijk zien, dat het nodig is om gewaarschuwd te zijn! Ga nooit 'iets nieuws proberen' omdat bijv. "de buurvrouw er zulke goede ervaringen mee had", of omdat zij die het aanraden het zo goed met je voorhebben...
Ga bij alles, maar zeker ook bij dit soort vraagstukken te allen tijde te rade bij de Here Jezus.
En weet dat, zoals Elihu al zei tegen Job (Job 33:14-17):
"14 God antwoordt wel, op meer dan één manier, alleen merkt de mens het niet op. 15 In de dromen en visioenen van de nacht, in de tover van de diepste slaap, of wanneer hij ligt te sluimeren, 16 opent God de oren van de mens en laat hem schrikken, een waarschuwing 17 om hem af te houden van een slechte daad, om hem voor hoogmoed te vrijwaren.”
..............................
Voorwoord
Jaren geleden kwam ik tijdens een spreekbeurt over het ‘alternatieve’, in contact met Walter en Rianne van der Smitte. Ze waren een paar jaren daarvoor gestopt met hun, succesvolle, New Age Centrum in Den Haag. Op het moment dat ze tot bekering kwamen zagen ze dat de Heer God enNew Age elkaars tegenpolen waren. Het grote geld van het New Age Centrum lieten ze achter zich en ze moesten zich met een klein baantje in leven houden. Daarnaast begonnen ze voorlichting te geven over de zonde van het occulte en schreven ze een aantal boeken. Deze eenvoudige brochure gaven ze uit tijdens de voorlichtingsavonden en mocht worden gekopieerd. Het is nu voor de tweede keer dat we dit informatieve boekwerkje, gratis, ter beschikking stellen omdat gebleken is dat onder ‘evangelische’ christenen grote onwetendheid bestaat over de gevaren van o.a. homeopathie.
We moeten er wel op letten dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen homeopathie en kruidentherapie.Homeopathie claimt genezing en gemoedsverandering door het product te potentiëren, stapsgewijs te verdunnen, terwijl kruidentherapie werkt met 100% van de aanwezige stoffen in de plant.
De eerste komt uit bedenkelijke bron terwijl kruidentherapie gebruik maakt van de mogelijkheden die in de schepping aanwezig zijn. Door de enorme populariteit van ‘het alternatieve’ worden alle producten op één hoop gegooid, en worden de beide therapieën als ‘homeopathie’ aangeboden.
Voor de christen is de homeopathie verboden terrein en als vuistregel kunnen we de producten van de zogenaamde ‘Dr.’ Vogel hanteren, persoonlijk adviseer ik deze producten niet te kopen. Niet alleen om de duistere achtergrond van de homeopathie, ook vanwege de banden met de zgn. ‘Jehovah’s Getuigen’. Uit verschillende onderzoeken bleek dat hij, en zijn firma, sterke banden heeft met ‘Het Wachttoren Genootschap’.
Het occultisme in de alternatieve genezing
(Door Walter en Rianne van der Smitte)
In deze brochure gaan we het occultisme in de alternatieve geneeswijze onderzoeken, omdat daar naar mijn mening de meeste misverstanden over bestaan als we het bezien in het licht van de Bijbel.Occultisme en alles wat daarmee samenhangt krijgt in verschillende gemeenten veel aandacht. Ook in verschillende christelijke bladen kunnen we er regelmatig iets over lezen, dit is een goede zaak want voorlichting is onmisbaar. Er zijn vele zonden waardoor we opening geven aan satan in ons leven, maar in de Bijbel (ongeveer 510 plaatsen en in 1240 verzen) waarschuwt de Heer ons voor de zonde van afgoderij en occultisme. Dit doet Hij meer dan voor andere zonden. Dit is natuurlijk ‘niet zomaar’, dat doet de Heer God omdat men door het occultisme regelrecht onder heerschappij van satan komt.
Bijbelse openbaring
De Bijbel is de openbaring omtrent de realiteit van God Zelf. Maar óók een openbaring omtrent de realiteit van satan! De tegenstander van God. De satan is geen mythisch figuur, geen middeleeuws verzinsel, maar een realiteit. Zonder bescherming van onze Heer Jezus Christus, de Overwinnaar, zijn wij een gemakkelijke prooi voor satan. Het belachelijk maken van de waarschuwingen tegen het occultisme, of het bagatelliseren van de waarschuwingen tegen het occultisme zijn succesvolle listen van satan.
De zogenaamde ‘dokter’ Afred Vogel, behoorde tot de zgn. ‘beleidvolle slaafklasse’ (ook ‘gezalfden’ genoemd) van de Jehovah-getuigen, zeg maar de elitekaste. Hij is in 1996 overleden en was geen ‘dokter’ maar verkreeg, naar wat beweerd wordt, aan ene ‘California University’ een eredoctoraat (doctor in honoris causa). Hierover is een en ander
duister: zie http://www.skepsis.nl/vogel.html. In Nederland worden de (peperdure) produkten van A. Vogel aangemaakt en gedistribueerd door Biohorma (http://www.biohorma.nl) (M.V.)
Ook de houding van ‘We moeten niet te veel aandacht schenken aan de duisternis’
of ‘God beschermt ons wel en daarom wil ik me er niet in verdiepen’ maakt dat wij niet genoeg zijn voorgelicht om de (nieuwe) tactieken van de vijand te onderscheiden, vooral op occult gebied. En dát is juist wat satan wil, hierom lacht hij in zijn vuistje. Onze God en Vader geeft ons echter via Zijn Woord de nodige voorlichting. Veel christenen denken of zeggen: ‘Het is fijner om met de Heer Jezus bezig te zijn en ons te bezinnen op Zijn offer op Golgotha’. Daar hebben ze gelijk in want het is iets groots. Door dat offer heeft Hij voor ons alles overwonnen, we zouden zelf niet zo ver kunnen komen, dat is een geweldige wetenschap. In Hem kunnen we overwinnaar zijn.
Het grootste gedeelte van de tijd zullen wij dan ook besteden aan het loven, prijzen en aanbidden van onze Heer en Heiland. Het bidden en danken moet een centrale plaats in ons leven hebben. Hij is onze Koning en Heer, Schepper van hemel en aarde.
Maar door dit alles heen is het toch belangrijk ook het occulte te behandelen omdat de Heer wil dat wij goed toegerust zijn. Wij zullen er in onze tijd steeds meer mee geconfronteerd worden dat mensen, waarvan we houden of anderen in onze omgeving, met het occulte in aanraking komen, gewild of ongewild, bewust of onbewust. Ook zélf kunnen we, in deze tijd van pseudo-religie, ongewild met hulpverleners in aanraking komen die praktijken uitvoeren van de tegenstander.
Ook als gelovige kan men risico lopen!
Niet voor niets staat er in de Bijbel:
“Doch de Geest zegt duidelijk, dat in de laatste tijden sommigen zullen afvallen van het geloof,
zich begevende tot verleidende geesten, en leringen der duivelen”. (1 Tim. 4:1)
Wij leven op dit moment in die gevaarlijke tijd, we lezen verder:
“Geliefden, gelooft niet iedere geest, maar beproeft de geesten, of zij uit God zijn; want vele
valse profeten zijn uitgegaan in de wereld”. (1 Joh. 4:1)
We zullen dus alles moeten toetsen dat ons wordt aangeboden in deze tijd zoals de Heer ons in dit gedeelte vraagt, het staat in de Bijbel omdat de Heer God deze problemen allang had voorzien! Met deze waarschuwingen wil Hij ons in Zijn oneindige goedheid en liefde waarschuwen voor de praktijken van de tegenstander, de satan. Dáárom is het zaak dicht bij de Heer en Zijn Woord te blijven en Zijn waarschuwingen niet te licht op te vatten. Over veel zaken heerst ontstellende onwetendheid, iets waar de satan misbruik van maakt, ook dat staat in de Bijbel want in Hosea 4:6 lezen we:
‘Mijn volk is uitgeroeid, omdat het zonder kennis is’. De satan háát Bijbelse voorlichting waardoor zijn duister werk aan de kaak wordt gesteld. De Heer God wil dat we goed op de hoogte zijn, we moeten bidden om de gave van onderscheiding van geesten en in het Woord, de Bijbel, lezen.
Veel occulte zaken komen in deze tijd op ons af onder een:
1. Wetenschappelijke dekmantel.
2. Religieuze dekmantel.
3. Verblinding door zgn. ‘tekenen, wonderen en vrome gedaanten’ om ons te misleiden.
Zelfs in bepaalde charismatische kringen (w.o. pinkstergemeenten) wordt wel vaak de Bijbel gelezen en de Naam van de Heer Jezus genoemd terwijl er óók gelegenheid is voor valse profeten en zgn. weldoeners.
Hier lezen we van in Matth. 7:22-23;
“Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere! hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en in Uw Naam vele krachten gedaan? 23 En dan zal Ik hun openlijk aanzeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij, die de ongerechtigheid werkt!”
Ik weet dat ik hiermee op gevoelig terrein kom, maar het moet gezegd worden, want de boze is listig.
Wat is nu occultisme?
Occultisme is bezig zijn met verborgen en geheime zaken, het occultisme heeft dus iets geheimzinnigs.
In Deuteronomium 29:29 zegt de Heer hier over:
“De verborgene dingen zijn voor de HEERE, onze God; maar de geopenbaarde zijn voor ons en
voor onze kinderen, tot in eeuwigheid, om te doen al de woorden van deze wet”.
We moeten daar dus afblijven, ook al gebeuren daar nog zulke bijzondere dingen mee. Occultisme heeft te maken met bijgeloof, en bijgeloof en geloof staan in scherpe tegenstelling met elkaar. Suggestie en bijgeloof zijn satans surrogaat voor geloof in God. De mens is daar heel gemakkelijk toe te verleiden. Waar de mens zijn hulp en toevlucht niet meer zoekt bij de Heer God, maar bij, en via, onzichtbare krachten krijgt satan de kans de mens tot slavernij en afhankelijkheid te brengen van zijn demonische invloed. Bijgeloof drijft de mens van zijn Schepper vandaan en dat is wat satan met zijn leugengeesten wil bereiken. In het occultisme wordt gebruik gemaakt van rituelen, magische handelingen en allerlei toverspreuken. Dit in plaats van het gebed tot de Heer God. Het nederige gebed is vervangen door gewichtigdoenerij.
Wat is nu paranormaal?
Paranormaal wil letterlijk zeggen: ‘Naast het normale’. Paranormale begaafdheden zijn een soort ‘charisma’, ‘gaven’ van satan, Gods imitator. Met die ‘begaafdheden’ hoeft men niet zo ‘weg te lopen’ want dit zijn niet de gaven van de Heilige Geest waarbij alleen de Heer Jezus Christus verheerlijkt wordt. Het zijn óók geen natuurlijke gaven zoals mooi zingen of tekenen. Paranormale gaven worden door satan uitgedeeld en voor hen die niet goed uitkijken lijken ze op de gaven van de Heilige Geest! Men wordt bewust of onbewust een knecht, slaaf, een instrument van satan als men zich daarmee inlaat. Ook al denkt de persoon zelf nog zo integer te zijn met z’n werkzaamheden.
Occultisme in actieve zin is het bezitten en uitoefenen van krachten. Daaronder vallen o.a. de
spiritist (de wit- of zwartmagiër en de paranormaalgenezer (magnetiseur).
Occultisme in passieve zin is het gebruik maken van die krachten, en daardoor onder directe invloed te komen van (die) duistere machten. Hiermee wordt bedoeld dat die cliënt en/of patiënt occult besmet wordt! Occulte besmetting kan veel gevolgen hebben, men is daarvan helaas niet van op de hoogte want anders zou men geen occulte hulpverlener raadplegen. Veel dingen worden weggewuifd, men noemt het soms ook wel kortzichtig omdat satan het sluw weet te verpakken zodat het niet wordt doorzien. Maar . . . . Occult is occult!
Als we het over occultisme hebben praten we over de verschillende gebieden van de duisternis, én de heerser er van! We moeten onthouden dat we het hebben die (nog) tijdelijk z’n gang kan gaan, daarbij moeten we vasthouden dat onze Heer Jezus alles heeft overwonnen op het kruishout van Golgotha, Hij is Heer en Koning. Dat de Heer Jezus bij een onderwerp als dit alle eer krijgt die Hem toekomt is vanzelfsprekend, want door Hem zijn we niet machteloos tegenover de werken van satan, het occultisme. We mogen er in de kracht van Christus, door het geloof, tegen in gaan. We kunnen met recht zeggen: ‘Prijst Zijn grote macht’.
In Efeze 6:10-12 zegt de Heer:
“Voorts, mijn broeders, wordt krachtig in de Heere, en in de sterkte Zijner macht. 11 Doet aan
de gehele wapenrusting Gods, opdat gij kunt staan tegen de listige omleidingen van de duivel.
12 Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de
machten, tegen de geweldhebbers van deze wereld, van de duisternis dezer eeuw, tegen de
geestelijke boosheden in de lucht”.
Doe de wapenrusting Gods’ aan staat er, weest krachtig in de Heer, in sterkte Zijner macht. Dus zegt de Heer hier; Wees niet bang, je bent niet machteloos, als je maar doet wat Ik zeg en in Mij blijft. Die wapenrustig is ons geloof, het gebed, én het Woord van God, de Bijbel. Dán zullen wij, als we deze zaken vasthouden, door Zijn genade slagen. Hij is onze steun en toeverlaat, juist in de gevaren van het occultisme.
De aard van de satan
We moeten ons goed voor ogen houden dat liegen de aard van satan is, hij ís één grote leugen. Hij is er alleen op gericht om mensen te vernietigen, te misleiden en kapot te maken, zelfs áls het mogelijk zou zijn de heiligen kapot te maken zoals het in Matthéüs 24:24 staat:
“Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan, en zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden”.
Naar de aard van de Heer is Hij gericht op waarheid, liefde, redden en behouden. Door het Woord van God te lezen, biddend te lezen, openbaart God de Vader ons de Waarheid. Door ons élke dag te bezinnen op het woord van God hoeven we niet te verdwalen in wat er in deze tijd op ons afkomt.
Het is dus niet nodig dat we machteloos staan tegenover de toenemende praktijken van satan op het occulte gebied of op andere terreinen in de maatschappij. We kunnen met elkaar door goede voorlichting de sluipwegen leren kennen van de vijand. Het is zaak dat in kerken en gemeente de boodschap luid en duidelijk gebracht wordt, juist in deze tijd.
De wereld overwonnen
Wij zijn helemaal niet machteloos zoals soms wordt gezegd. Wij moeten als succesvolle dienaren van Christus juist de geestelijke strijd aan willen gaan tegen de machten van het kwaad, wij hebben daarbij een machtig schild tot onze beschikking, we hebben de Heer Jezus Christus aan onze zijde, Hij zegt in Johannes 16:33; ‘Ik heb de wereld overwonnen’.
Daarom is het niet nodig dat we ernstig toekijken, nee de Heer gaat een stapje verder met ons in Efeze 5:10-13;
“Beproevende wat de Heere welbehagelijk zij. 11 En hebt geen gemeenschap met de onvruchtbare werken der duisternis, maar bestraft ze ook veeleer. 12 Want hetgeen heimelijk door hen geschiedt, is schandelijk ook te zeggen. 13 Maar al deze dingen, door het licht bestraft zijnde, worden openbaar; want al wat openbaar maakt, is licht”.
De Heer zegt hier dus eigenlijk tegen ons allen, dat we ons, buiten het feit, er niet in mogen laten, óók de opdracht hebben als christen deze praktijken aan het licht te brengen. We mogen dus niet toezien hoe het kwade gedijt, maar moeten het aan het licht brengen en aan de kaak stellen. Dit is de opdracht van elke christen, die moet in z’n eigen omgeving waarschuwen als iemand bedrogen wordt door de werken der duisternis. Dit bedrog zien we vooral in de alternatieve geneeswijzen, bijvoorbeeld;
‘Iemand gaat naar een magnetiseur omdat hij of zij denkt dat die genezing van God komt. De
satan laat graag geloven dat deze wijze van genezen volstrekt legaal is. Maar ga eens na hoe het mogelijk is dat óók magnetiseurs die niet geloven, pure atheïsten dus, mensen genezen. Zou de Heer hen de gaven van genezing geven als ze niet in Hem mee geloven? Óók mens die helemaal niet geloven, die God niet zoeken, genezen bij de magnetiseur. Denkt u dat de Heer zo werkt terwijl Hij de ziel van de mens veel belangrijker vindt dan het lichaam? Denkt u dat het bedoeling van de Heilige Geest is dat magnetiseurs, met klinkende praktijken, zich zo in hun, hele ruime, levensonderhoud mogen voorzien door gaven die Hij heeft geschonken? Zo iets heiligs als beschreven staat in de Bijbel, in verschillende hoofdstukken, kan op zo’n manier toch niet worden toegepast? Daarin krijgt de Heer toch niet de eer die Hem toekomt?’
De satan is imitator
Satan is een imitator, hij imiteert de genezingen van de Heer Jezus om zo de mensen in zijn ban te krijgen. Hij imiteert de gaven van de Heilige Geest. Zelf ben ik ook heel lang het slachtoffer van deze leugen geweest toen ik zelf magnetiseerde en dacht dat dit ‘talent’ uit de hand van God kwam.
Maar de Heer heeft mij de ogen geopend. Als u deze dingen ziet gebeuren in uw omgeving als
Christen zult u uw broeders en zusters, maar óók anderen, moeten waarschuwen. We moeten acht op elkaar geven zoals dat in Hebreeën 10:24 staat. De Heer wil dat we goed op ons zelf, maar ook op anderen letten.
Magnetiseren gebeurt door handoplegging of door strijkende bewegingen te maken over het lichaam, de ene magnetiseur brengt het eenvoudig terwijl de andere met veel poespas zijn ‘gave’ brengt.
Ook zijn er magnetiseurs die hun handen niet op het lichaam houden maar er net boven, ze noemen dat ‘instralen’ van energie. Sommige magnetiseurs noemen zich anders, bijvoorbeeld:
• geestelijk genezer
• spiritueel genezer
• chakra balanceur
Vrome genezers
De magnetiseur die zichzelf ‘geestelijk genezer’ noemt heeft meestal wel een vaag godsbesef en gaat op een religieuze lijn zitten. Alles wat zo’n man of vrouw doet ‘komt van God’ zal deze zeggen.
Maar een persoonlijke relatie met God is bij een magnetiseur niet aanwezig, Jezus Christus zal
niet als Verlosser en Middelaar worden erkend. Ze omschrijven God dan ook meestal als en ‘almacht’ of ‘oerbron’. De ‘geestelijk genezer’ heeft meestal wel een Bijbel op tafel te liggen, een ook heel vaak een kruis aan de muur. Maar dat wil nog niet zeggen dat je in veilige handen bent!
‘Geleerde genezers’
De magnetiseur die zich ‘spiritueel genezer’ noemt of ‘chakra balanceur’ doet heel geleerd, maakt
het zgn. ‘technisch wetenschappelijk’. Haalt er punten en lijnen op het lichaam bij, die anatomisch
niet terug zijn te vinden, waar langs hij werkt. Als een patiënt bij zo’n ‘genezer’ vandaan gaat zal deze het gevoel hebben bij een heel wijs man geweest te zijn. Maar óók zijn werk komt niet van de Heer God.
De magnetiseur
Dan hebben we de magnetiseur die zich gewoon magnetiseur noemt en zegt: ‘Er is geen hogere
macht, het is gewoon energie, wat ik te veel heb breng ik over van mijzelf naar een ander’. Dit zijn de aanhangers van Franz Anton Mesmer met zijn ‘dierlijk magnetisme’. Het maakt niets uit bij wat voor soort magnetiseur u komt, weet u wat de gevolgen zijn van magnetiseren? Als u niet bij een charlatan komt, maar iemand die ‘paranormale gaven’ heeft?
In vele gevallen zal het lichaam genezen, de klacht verdwijnt, maar u betaalt er wél een prijs voor!
Er komt occulte overdracht bij de handoplegging! Men wordt occult besmet en een occulte besmetting houdt in dat het volgende zich gaat voordoen:
1. U kunt zelf last krijgen van paranormale verschijnselen
2. Achteruitgang in het gebedsleven, of een gestoord gebedsleven.
3. Moeilijk vol kunnen houden om de Bijbel regelmatig te lezen, zelfs weerzin tegen de Bijbel
kan voorkomen.
4. Een bedekking, verblindding van de waarheid.
5. Psychische klachten zoals: depressies, angst, onrust in het gemoed, concentratieproblemen
en slapeloosheid.
Dit is geen bangmakerij of napraterij maar een gegeven uit eigen ervaring. Het geestelijk en psychische leven wordt aangetast. Doordat men zich psychisch niet goed voelt belt men b.v. de magnetiseur die toen zo goed geholpen heeft, deze magnetiseur stuurt u voor deze klachten naar een hypnotiseur.
Vaak is dit een collega en een goede vriend. Op deze wijze wordt men steeds afhankelijker
gemaakt van het occulte circuit, met de daar achter georganiseerde demonische machten. Deze machten trekken zo’n mens steeds meer in hun ban, dat is de opzet van de duisternis, het gáát hen niet om uw welzijn!
De zgn. ‘goede resultaten’ maken dat we niet meer toetsen wat de bron is, een mens wil graag van z’n kwalen af en daar maakt satan graag gebruik van. Maar in Matthéüs 6:33 staat:
“Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden”.
Een heel belangrijke tekst in dit verband om te overdenken is Marcus 8:36 waar staat:
“Want wat zou het de mens baten zo hij de gehele wereld won, en aan zijn ziel schade leed?”
Ondanks deze raad van de Heer gaan mensen voor hun pijnen en kwaaltjes op consult bij . . . de DUIVEL!
Wat gebeurt er bij de hypnotiseur?
Weet u wat voor gevaren er achter hypnose schuilen? De hypnotiseur brengt de ander in trance, meestal door zijn woorden, soms gecombineerd met magnetisch strijken. Een trance is een verlaagde staat van bewustzijn. In die trance komt men gemakkelijker onder de wil van de ander. Het is een oude techniek, o.a. de ‘betoverde slaap’ uit het oude Griekenland. Dóór u te onderwerpen aan hypnose maakt u zich ondergeschikt aan een ander mens en niet aan God, dat wil de Heer God niet!
Door u in trance te laten brengen zet u uw geest open voor boze geesten die op deze wijze vat op ukrijgen. Er staat niet voor niets in de Bijbel Waakt, er staat niet slaapt!
De hypnotiseur, die zelf occult belast is, geeft u allerlei suggesties in die trance en door uw geloof in die suggesties gaan die ook werken. Uw geloof heeft zich dus verplaatst van de Heer God naar de hypnotiseur. U bidt niet meer tot God de Vader om kracht, nee, u laat uw angst of uw depressies wegnemen door de hypnotiseur. U hebt zich dan overgegeven aan suggesties van de hypnotiseur. Het is pure magie, u komt in de ban. U gaat er geloof aan hechten en zo krijgt satan steeds meer macht over u!
Genezen door hypnose?
Hypnose wordt in de tegenwoordige tijd ook gebruikt door psychologen en psychiaters om terug te gaan in het verleden, om te zien hoe een bepaald probleem is begonnen. Men doet dit om dieper door te dringen in de psyche van een mens, maar daardoor krijgt een mens ook een gebondenheid aan de behandelaar, zo’n mens raakt gebonden aan de hypnotiseur.
Omdat er psychiaters mee werken lijkt het wetenschappelijk maar uiteindelijk is het magie en het hoort bij de bezweerders en is occult. In de Bijbel lezen we in Deuteronomium 18:10-14:
“Onder u zal niet gevonden worden, die zijn zoon of zijn dochter door het vuur doet doorgaan,
die met waarzeggerijen omgaat, een wichelaar, of die op vogelgeschrei acht geeft, of tovenaar. 11 Of een bezweerder, die met bezwering omgaat, of die een waarzeggende geest vraagt, of een duivelskunstenaar, of die de doden vraagt. 12 Want al wie dat doet, is de HEERE een gruwel; en om deze gruwelen verdrijft hen de HEERE, uw God, voor uw aangezicht uit de bezitting. 13 Oprecht zult gij zijn met de HEERE, uw God. 14 Want deze volken, die gij zult erven, horen naar wichelaars en waarzeggers; maar u aangaande, de HEERE, uw God, heeft u dat niet toegelaten”.
In dit gedeelte van de Bijbel geeft de Heer duidelijk aan dat wij ons van vele alternatieve geneeswijzen ver moeten houden. Het alternatieve wordt heel verleidelijk en onder mooie namen gebracht.
Ook al voelen we ons depressief of angstig, we mogen er geen gebruik van maken. We kunnen en mogen met onze angsten en depressies naar de Heer Jezus gaan, daarbij mogen we een christen psycholoog bezoeken als het ernstig is. Ook zijn er tegenwoordig veel vormen van zelfhypnose, ze worden aanbevolen als zijnde een heilzame methode voor vele problemen. Men geeft er vaak ‘technische’ namen aan, alsof het iets wetenschappelijks zou zijn.
Enkele vormen van zelfhypnose
Als eerste de Alfa-training (niet te verwarren met Alpha Cursus!!). Met Alfa-training produceert men alfagolven, dat is een langzaam ritme van de hersengolven. In veel bedrijfsopleidingen en trainingen, waaraan veel werknemers mee doen, worden deze techniek en de hierna genoemde autogene-training toegepast. Ook op scholen worden de technieken gepropagandeerd omdat men b.v. lekker rustig wordt, en wat vooral als belangrijk wordt gezien beter kan onthouden, meet herinneren en betere prestaties kan leveren. Mensen die veel moeten studeren of ‘stressbestendig’ moeten zijn in hun werk komen doordoor snel in de verleiding.
De Autogene-training is ontwikkeld na bestudering van yoga-technieken. Deze methode wordt gebruikt om, bijvoorbeeld, het lichaam te kunnen ontspannen, bloeddruk te verlagen en ook het hartritme te kunnen regelen. Het zijn echter allemaal verslavende oefeningen, het lijkt minder gevaarlijk als het op deze wijze wordt gebracht. Het zijn echter allemaal oefeningen die van hypnose zijn afgeleid, het is puur occult. De filosofie die achter deze technieken van ‘mind-control’ ligt is dat men op de théta - en delta-ritmen, nog langzamer dan het slaapritme, het ‘Kosmische bewustzijn en verlichting’ bereiken kan doormiddel van wilskracht en oefening.
Ook Yoga wordt gebracht als goed zijnde voor het lichaam, lekker ontspannend. Men lokt mensen binnen met eenvoudige aanvangsoefeningen, net gymnastiek. Later worden deze oefeningen steeds moeilijker, de pijnlijkste en de meest bizarre houdingen. En de vreemdste ademhalingsoefeningengeven dan naast ontspanning ook gelijk een ‘verruiming van het bewustzijn’, zó komt men langzamerhand in de ban van de filosofie die er achter ligt, die allesbehalve christelijk is. Yoga komt uit het Hindoeïsme en het Boeddhisme voort waar het ‘zelfverlossingsplan’, ‘de mens moet zichzelf verlossen door geconcentreerd aan zichzelf te werken’ centraal staat. Het is een ‘heilstechniek’ tot verlossing. Hindoeïsten rekenen élke methode om de geest van de mens met de goden te verenigen tot yoga! Het verenigt de mens uiteindelijk met Brahman, hun god. Als we ons met yoga inlaten zijn we dus eigenlijk bezig met afgoderij. We worden dan weggelokt van onze Heer en Heiland, Jezus Christus waar werkelijk heil en rust te vinden is.
Drugsgebruikers krijgen vaak dezelfde visioenen als vergevorderden in de yoga. Het zijn dezelfde demonische invloeden die dan in ons kunnen werken en vat op ons krijgen omdat het ‘scherm’ ons bewustzijn, door God gegeven, dan gedeeltelijk wegvalt. In alle bovengenoemde situaties zijn we met yoga bezig en yoga is pure afgoderij. Wij hebben onze hoop toch niet gevestigd op Boeddha of op één van de miljoenen goden uit het Hindoeïsme? Dan kan een ‘heilstechniek’ uit deze bron afkomstig ons geen werkelijke zegen of rust brengen? Ook al zullen vele beoefenaren van yoga tegen u zeggen dat er aan yoga geen mystiek of Oosterse religies kleven, het is wél zo.
Het is verdrietig dat vele mensen dit niet zien door gebrek aan kennis van de achtergrond van deze activiteiten.
Met acupunctuur zit het precies zo, deze methode komt uit China, de wortel komt uit het Taoïsme.
China is een land vol heidense religies. Acupunctuur betekent ‘Naald steken’. Door dit naaldsteken worden organen in het lichaam beïnvloedt door de ‘Tji-stroom’ weer op gang te brengen, op de plaats waar die verstoord zou zijn. De werking van acupunctuur heeft géén westerse medische verklaring, wél heeft ze een suggestieve verklaring en heeft een bovennatuurlijke bron. De echte acupuncturist is iemand die paranormale gaven heeft. Volgens het Taoïsme zijn er twee kosmische bronnen, kosmische oerkrachten die invloed hebben.
In Deuteronomium 30:17-18 zegt de Heer God echter:
“Maar indien uw hart zich zal afwenden, en gij niet horen zult, en gij verleid zult worden, dat gij u voor andere goden buigt, en die dient; 18 Zo verkondig ik u heden, dat gij voorzeker zult omkomen”.
Wij buigen ons neer voor die afgoden als we ons voor hulp wenden bij mensen die geloof hechten aan die twee oerkrachten en er vanuit gaan dat die krachten het welzijn van de mens bepalen. (Yin en Yang kracht) Hierdoor worden we gebonden aan de gedachtenwereld van het Taoïsme.
Kunt u zich nu indenken dat we ons daarom niet met tientallen naalden kunnen laten doorboren
langs de zgn. ‘meridianen’ of 900 ‘energiepunten’ als we ons niet lekker voelen? Deze ‘meridianen’ zijn wetenschappelijk, anatomisch, niet aanwijsbaar en zouden we daarom niet beter naar een christenhuisarts kunnen gaan? Stel dat we door acupunctuur genezen, is die genezing dan uit God?
Nee, het is een occulte genezing. Afgoderij en occultisme gaan meestal hand in hand, ze zijn allebei uit het pakket van satan. Maar, omdat de huisarts of de fysiotherapeut mensen vaak doorstuurt naar een acupuncturist of naar Yoga wordt de lading gedekt door een wetenschappelijke dekmantel. Artsen laten mensen soms naar een alternatieve genezer doorstromen omdat het gevraagd wordt door de patiënt.
Naar mijn mening schuilen er gevaren in de alternatieve geneeswijzen als we het niet
toetsen aan de Bijbel. Dat is niet kortzichtig zoals sommigen het noemen, nee, dat is trouw en gehoorzaam te zijn aan onze Schepper, onze Hemelse Vader.
Iriscopie
De iriscopist kijkt in het oog en er wordt, zonder dat het wetenschappelijk is bewezen, geaccepteerd dat ieder orgaan van het lichaam zichtbaar is in de iris van het oog. Door observatie van bepaalde structuren, tekens of verschijnselen kan men zien welke ziektes op komst zijn, zich voor zullen doen op latere leeftijd. Voorspellen dus! Ook de ziektes zijn geweest in het verleden én welke men op dit moment heeft kan men ‘zien’. Het oog wordt hierbij in sectoren of stukjes verdeeld waardoor het ook gemakkelijk gekoppeld kan worden aan de astrologie. Het is een vorm van occult diagnosticeren die veel opgang doet, zoals men vroeger aan handlijnen deed. In de lijnen van de hand kan men namelijk óók zien of iemand het aan z’n hart heeft, of de lever goed functioneert en aan de zgn. levenslijn kan men zien hoe oud men wordt. De hand laten lezen zullen we niet zo snel weer doen omdat we als christenen weten dat het met waarzeggerij te maken heeft. Maar alles wat gecamoufleerd in een nieuw, eigentijds, jasje aan ons gepresenteerd wordt is minder gemakkelijk te herkennen.
Men laat zich diep in zijn, of haar oog observeren, vaak met behulp van moderne apparatuur,
zonder dat men zich afvraagt of dat nu ‘zomaar kan’ want ‘het oog laten lezen’ is zo nieuw dat we er gemakkelijk toe over gehaald worden. Gebrek aan kennis brengt ons heel gemakkelijk in gevaar.
Op dit moment, anno 2009, wanneer deze heruitgave wordt bewerkt is er op het gebied van biometrische identificatie één en ander ontwikkeld. Biometrische identificatie wil zeggen dat onveranderlijke biologische vormen als identificatie kunnen worden gebruikt. Een ‘oude’ en bekende vorm is de vingerafdruk, geen mens ter wereld heeft dezelfde vingerafdruk, stelt u zich eens voor, 5 miljard verschillende vingerafdrukken! Zelfs een ééneiige tweeling heeft geen zelfde patroon! Het is momenteel ook mogelijk de schedel of het oor te gebruiken voor identificatie, ook hier is geen enkel oor of schedel gelijk. Misdadigers die hun gezicht door plastische chirurgie laten veranderen blijven voor de biometrische scan herkenbaar na de operatie! Maar niet alleen de vinger, de schedel en het oor zijn onveranderlijk, óók de iris wordt gebruikt voor identificatie! Dit wil dus zeggen dat de iris nooit kán veranderen in geval van ziekte!
Bij overheidsinstellingen, zoals de CIA in Amerika, gebruikt men de irisidentificatie, of men ziek is of niet. Met dit bewezen feit wordt het ons duidelijk dat de iriscopist de iris gebruikt als medium voor zijn paranormale ‘gaven’. (‘Bijbel:Aktueel!’)
De iriscopist heeft om goed te kunnen diagnosticeren een paranormaal - of occult talent.
Een vorm van helderziendheid waarbij het oog gebruikt wordt als medium zoals de handlezer de hand gebruikt als medium. Er zijn artsen die naast hun gewone diagnose er toe overgaan om een tweede toets te doen via de iriscopie. Artsen die er mee kúnnen werken hebben dus een paranormaal talent, artsen die de occulte gaven niet bezitten kunnen er niets mee en wijzen het dan ook af als onzin. Dergelijke artsen zitten er dan met een iris diagnose ook meestal naast.
Het is dus een techniek om op bovennatuurlijke wijze inzicht te krijgen op de situatie in het lichaam.
Vaak zien ze nog veel meer dan dat alleen, zonder het zich altijd bewust te zijn is de iriscopist
het medium, de knecht van satan. De satan legt hem/haar de uitkomsten voor, net zo als bij de
handlijnkundige, eveneens bij de acupuncturist. Ook al heeft een iriscopist de beste bedoelingen, dit is intens verdrietig, ook voor de paranormale genezer.
Voetzoolreflectie
Óók de voetzool-reflexoloog, die via drukpunten onder de voeten diagnosticeert werkt met hetzelfde systeem. De voetzool-reflexoloog zegt dat er zenuwbanen van elk orgaan in het lichaam naar een punt onder de voeten lopen. Door op die punten te drukken kan deze diagnosticeren of b.v. de nieren goed werken. Ook kan hij door op die punten die kwalen genezen. Het is opvallend dat er verschillende visies zijn over die punten. De ene zegt dat het punt van de maag hoger zit terwijl een ander zegt dat het lager zit. In elk studieboek staat het anders, maar wáár de voetzool-reflexoloog ook drukt, de kwaal geneest! Dat komt omdat een reflexoloog met een succesvolle praktijk magnetische gaven heeft! De persoon geneest dus door occulte overdracht, om te kunnen diagnosticeren heeft hij een helderziende geest. Een reflexoloog gebruikt de voeten als medium, net zo als de iriscopist het oog gebruikt en de handlijnkundige de hand.
Behoudens een enkele uitzondering is het zo dat de meeste van de ‘erkende’ homeopaten, magnetiseurs, iriscopisten, acupuncturisten, voetzool-reflexologen, paragnosten, hypnotiseurs en astrologen allemaal in dezelfde vakverenigingen zitten. In veel vakbladen worden allen door elkaar genoemd en adverteren met elkaar. In de meeste gevallen kent men elkaar en verwijst men naar elkaar, gaan óók privé met elkaar om. Ook komen ze allemaal op dezelfde congressen en seminars voor bijscholing.
Ze voelen zich allemaal met elkaar verbonden vanwege dezelfde occulte belasting. Vaak zijn
ze onbewust dienstknechten van de duisternis en worden gebruikt door de grote leugenaar, de satan. Ondanks de oprechte bedoelingen en intenties die vaak in hen aanwezig zijn.
Homeopathie
De ‘grondlegger’ van de homeopathie is de heer Hahnemann, hij was vrijmetselaar (occulte leer) en vond de Heer Jezus Christus een aartsdweper. Als we naar de homeopathie kijken zien we héle hoge verdunningen. Zo hoog dat de uitgangsstof niet meer meetbaar is. Verder wordt er een speciaal schudproces gebruikt wanneer men de verdunningen maakt. Ondanks dat de uitgangsstof niet meerte meten is, dus niet meer te vinden is, werken de druppels tóch want de patiënt geneest er door. De inspiratie tot dit nieuwe geneesmiddel ontving Hahnemann niet uit God want hij had een godslasterlijke geest.
Het principe van de homeopathie is niet zoals met gewone medicijnen of kruiden dat een middel is tegen de ziekte. Het zit anders: in de homeopathie gaat men uit van de gelijksoortigheidregel In deze behandeling gaat men er van uit dat het ‘geneesmiddel’ des te zekerder geneest naar mate het meer gelijk is aan de ziekte. (Het toedienen van de druppels aan een gezond persoon brengt dezelfde symptomen teweeg als bij een zieke)
Homeopathie is geen gewone kruidengeneeskunde!
De oertinctuur van het kruid, de uitgangsstof, wordt stapsgewijs verdund. Niet doormiddel van gewoneverdunning, maar potentiëren, dynamiseren. Het proces van schudden, potentiëren, dynamiseren, geeft een toename van geneeskracht. De kracht van de druppels wordt geheel bepaald door het aantal keren schudden van het flesje.
Bijvoorbeeld: Bij Nux Vomica D12 komt het ongeveer overeen met een verdeling van één druppel op 100 miljoen liter water!
Pas door die potentiëring (het schudden, stootsgewijs), het dynamiseren, zou de eigenlijke geneeskracht van planten of mineralen ontwikkeld worden. De stof die voorheen niets is, wordt door het schudproces van Hahnemann iets. De kracht van het schudden en het aantal keren schudden bepalen hoeveel ‘energie’ er ‘vrij’ komt. Een sterk verdunde, maar niet gepotentieerde, substantie kan in geen geval die helende werking bereiken. Het schudden, het dynamiseren, ontwikkelt de geneeskracht volgens deze filosofie.
Vanaf de potentie D23 is statistisch gezien zelfs geen molecuul van de uitgangsstof meer aanwezig.
Volgens de grondlegger Hahnemann is hoe geringer de dosis uitgangsstof, des te sterker de werking. De potentiëring wordt zo een magische handeling. Een magisch, occult ritueel.
Er zijn zelfs homeopathische drankjes die psychische en karakterlogische verandering beogen. Calcarea Carbonica C 2000 kan iemand die onintelligent en lui is, maken tot een werklustig en intelligent iemand. Causticum C 30 maakt van iemand met een boosaardige aanleg een innemend en hartelijk persoon volgens de filosofie van de homeopathie. Naar mijn mening heeft de homeopathie iets bedenkelijks want deze homeopathie heeft op een gegeven moment veel weg van de oude toverdrankjes.
Een mens is suggestief beïnvloedbaar en suggestie en bijgeloof zijn de anti-krachten
van het geloof in Christus Jezus. Dáár wordt mee gewerkt in de alternatieve geneeswijze en de homeopathie.
De Heer waarschuwt ons in Deuteronomium 18:18: Géén tovenarij, géén bezwering!
Het occultisme speelt in op de zwakheid van het ‘vlees’, de mens, het verlangen naar verlichting in pijn en ziekte. De mens hoopt op wonderen doormiddel van toverdrankjes, magische handelingen en allerlei toverspreuken. We hebben te maken met de filosofie van Hahnemann die wel gelovig was maar het heilbrengend werk van Christus als fabel afwees. Naast de bereiding van de homeopathische middelen kleeft er nog een kwalijk aspect aan een dergelijke behandeling, het komt heel vaak voor dat er wordt gependeld. Zowel de oorsprong van de homeopathie, de bereiding van de ‘geneesmiddelen’ en het pendelen zijn alleen al redenen om homeopathie zeer kritisch te benaderen.
Er zijn zeer veel homeopaten die de pendel gebruiken om te bepalen welke medicijnen de patiënt moet gebruiken. De homeopaat die gebruik maakt van een pendel gelooft zelf heilig in de toverpendel. Een pendel is een gewicht aan een draadje welke men tussen twee vingers boven de flesjes laat hangen. Aan de beweging die de pendel boven het flesje maakt kan de homeopaat zien welk flesje voor u is. Zo zoekt hij de druppels uit. De informatie die hij op deze wijze krijgt komt echter van de vader der leugen, de satan zonder dat men het door heeft. Maar ook u komt in zijn greep door die bewerkte druppels te gaan gebruiken én er in te geloven. Zodra u zo’n middel gaat gebruiken wordt u steeds afhankelijker en bespeelt door de grote bedrieger. De duisternis wil niets liever dat we ons heil en toezicht zoeken in het bijgeloof in plaats van het echte, ware, geloof. Alle andere antroposofische artsen met hun dwaalleer over ‘reïncarnatie’, een afsplitsing van het Hindoeïsme, werken met homeopathie en gebruiken vaak de hoogste verdunningen om het geestelijke leven te beïnvloeden.
Wees er dus heel voorzichtig mee als christen!
Wat mag een christen dan wel?
Nu denkt u misschien, ja, nu mogen we volgens de Bijbel, Gods Woord, al deze dingen niet, maar wát kunnen we dán wel? Er blijft voor de christen nog voldoende over om het lichaam te helen. Maar wat bij ons voorop staat is: als u problemen hebt, breng het bij de Heer, ga op de knieën en zoek Gods’ aangezicht. Hij is onze maker en hierdoor kan Hij alleen echt helpen, naar geest, ziel en lichaam. Bespreek uw problemen eens met een pastoraal werker in uw gemeente, of praat eens met een oudste. Voor een christen is dit een praktische mogelijkheid naast gebed. En verder kunt u naar een christen psychiater of psycholoog gaan als u in grote geestelijke nood zit.
Bij lichamelijke klachten kunt u het beste een christen-arts raadplegen en bidt daarbij voor hem
zodat de Heer hem kan leiden. Een reguliere (christen) huisarts is erg belangrijk in deze tijd met z’n vele ethische problemen zoals abortus en euthanasie. In een ander geval kunt u ook naar een natuurarts gaan die alleen maar kruiden, diëten en vitaminen voorschrijft, en niets anders! Accepteer nooit verdunde middelen uit de homeopathie. Als u zelf eens kruiden wil kopen is daar niets op tegen, mits het maar onverdunde druppels of kruiden zijn, een merk dat dit levert is b.v. ‘Zonnegoud’.
Ga de Bijbelse weg
Laat u niet verleiden de genezing te forceren doormiddel van andere wegen. De Heer zegent gehoorzaamheid.
Hij heeft in oneindige goedheid ons zoveel geschonken voor ons lichamelijk welzijn
dat we die oosterse en occulte praktijken niet nodig hebben. Boven alles vraagt God ons vertrouwen in Hem te hebben, Hem de eer te geven in ons leven. We moeten Hem op de troon laten zitten in ons leven, onder alle omstandigheden. Het is niet de bedoeling dat we ons laten ontmoedigen door het occulte wat zich overal rondom ons opdringt. Zo’n houding wil de Heer God niet van ons zien.
De Heer vraagt van ons om er in geloof tegen in te gaan, want wij zijn krachtig in de Heer. We
moeten onze slappe knieën sterken en standvastig zijn, er wordt van ons een keuze gevraagd zoals in Jozua 24:15; ‘kiest u heden, wie gij dienen zult’.
Als u ongewild of onwetend misschien toch met occulte zaken in aanraking bent geweest doormiddel van de eerder genoemde voorbeelden moet u dit bij Jezus Christus brengen. Belijdt die zonde en vraag oprecht om vergeving, vraag vooral of de Heer Jezus de occulte besmetting en of binding wil verbreken. Hij zal het zeker doen voor u want wij hebben een barmhartige en goede God. Mocht er samen met iemand anders voor bidden, laat u niet weerhouden om daar om te vragen. Ga er in ieder geval mee naar de Heer Jezus, samen of alleen.
(Den Haag, Rianne van der Smitte - Groenendijk.)
Bijlage: Het ‘Dierlijk magnetisme’ van Franz. Anton Mesmer.
Magnetisme
Deze oude geneeswijze is door Franz Anton Mesmer nieuw leven ingeblazen. F.A. Mesmer leefde van 1743 - 1815 en hij geloofde in het geheimzinnige ‘Fluïdum’ (her)ontdekt te hebben dat van iedere magneet uitgaat dat men tot genezing aan zou kunnen wenden. Later meende hij dat vanuit zijn lichaam eveneens deze kracht uitging, hij noemde dat ‘dierlijk magnetisme’. Een patiënt van Mesmer vertelde over zijn indrukken tijdens een ‘behandeling’: ‘... Om de tobbe zijn ernstig zwijgende mannen verzameld, tot dat Mesmer zelf binnen komt met een ijzeren staf in de hand, in een zijden rok met de waardigheid van een Oosters vorst. Hij schrijdt van de een naar de ander, nu eens hem naar de kwaal vraagt en hem de pijnlijke plek aanraakt, dan weer alleen het voorhoofd van de patiënt aanraakt en hem strak aankijkt. Het duurt niet lang meer of de patiënten beginnen te zweten, ieder kent het dagelijks gesprek. Het doel van de magnetische behandeling is een crisis, heftige stuiptrekkingen en een algehele extase die de genezing naderbij brengt. Van één der handen die aan de rand van de tobbe verenigd zijn, springt de opwinding als een vonk over op de volgende.
Steeds meer zieken krijgen krampen, het zweet breekt hen uit, ze beginnen schel te lachen, te huilen en sommigen dansen als wilden, anderen rollen over de vloer en sommigen slapen rustig en onbekommerd met een zalige glimlach op hun lippen. Een schokkend beeld van demonie. Deze door F. A. Mesmer verkondigde ‘magneet-therapie’, waarvoor hij om wetenschappelijke erkenning streed,geldt tegenwoordig als de oorsprong van de ‘hypnosetherapie’. Lees de kleine advertenties in de kranten maar eens door, u zal deze therapie regelmatig tegen komen.
E-mail: verhoevenmarc@skynet.be
Homepage: http://users.skynet.be/fa390968/index.htm of http://www.verhoevenmarc.be/index.htm
Ga hier naar de Nieuwste Artikelen of http://www.verhoevenmarc.be/NieuwsteArtikelen.htm
Dagboek deel 091 Opgeven? Of juist niet...?!
Maandag, 04-08-2009
En daar zit ik dan..
Eigenlijk zou ik wat moeten schrijven, maar ik weet niet goed wat.
Nou ja...eigenlijk weet ik het wel, maar ik weet niet goed, waar te beginnen. Het is dan ook al weer een poosje geleden dat ik voor het laatst een flink stuk van me af geschreven heb en bij het nu volgende stuk vraag ik me toch een beetje af, of ik dit wel moet opschrijven.
Maar ach, wat kan mij het ook schelen! Tenslotte gaat het hier over mij en mijn ervaringen, of die nu goed zijn of slecht..
Ik had al verteld dat het nog even zou duren, maar nu moet het er maar weer eens van komen.
Laat ik maar eens beginnen bij het vorige weekend van 2 augustus. Mijn zwager werd 65 en dat moest groots gevierd worden! Alles heeft m’n zus uit de kast getrokken: van de in Noord-Holland bekende “Bertje-Doperwtje” tot een heuse silhouet-knipster in 17e-eeuwse kledij. Een mobiele bar-tap-installatie en een enorme barbeque. Jaja...als mijn zus de dingen regelt, kómt er ook wat!! Uiteraard hebben we de tijd van ons leven gehad, van ‘s middags een uur of vier tot een uurtje of half vier in de nacht...(ahum...) Maar goed, later zal ik hier misschien wat meer over uitwijden..
Toen ik tegen half vier eenmaal in bed lag begon het: één en al jeuk. Gedurende de hele dag had ik er al last van, maar nu werd het echt ondragelijk.
Op een bepaald moment was de jeuk zo hevig, dat ik me totaal geen raad meer wist. Opeens schoot het me tebinnen dat ik nog een “bbq-vork-en-mesje in m’n borstzakje had en met dat mesje heb ik me even lekker op de rug gekrabd. Zonder het te beseffen krabde ik m’n hele rug open, tot die aanvoelde en eruit zag alsof ik zweepslagen had gehad.
Mijn vrouw, die inmiddels wakker was geworden, pakte midden in de nacht heel zachtjes een natte handdoek en depte daarmee mijn rug, terwijl ik op m’n buik lag.
Gek wordend van de jeuk zat ik later een poos tegen haar aan en ze pakte m’n handen vast, zodat ik niet kon krabben.
Van m’n voetzolen tot m’n kruin, alles jeukte! Mensen zeggen wel eens: “Je kunt beter pijn hebben, dan jeuk.”, en zo ís het ook! Het maakt je werkelijk krankzinnig! Je kunt niets meer, je ziet niets meer en alles doet pijn en jeukt tegelijk. Het uiteindelijke gevolg is in lichamelijke zin, dat je er uitziet als één grote wandelende sneeuwbui van alle huidschilfertjes, van boven tot onder bedekt met jeukende en pijnlijke wonden.
Het moge duidelijk zijn, dat dit bepaald ook iets met je persoonlijkheid doet. Je gaat je anders gedragen, je gaat je anders vóélen. En misschien zelfs anders denken..
Nou ben ik altijd prima in staat geweest om goed en kritisch naar mezelf te kijken.
Waarom doe ik bepaalde dingen en wat doet dat met mij? Waarom bid ik en hoe? Waarom ben ik, of voel ik, zoals ik ben of voel? Waar komen de diverse karaktertrekken vandaan en kan ik iets aan de minder leuke trekjes veranderen? En zoja: hoe?
Bij twee van die trekjes wil ik even stilstaan.
Ik ben van nature tamelijk ongedurig (zie mijn “engelengeduld”) en heb altijd wel in lichte of wat grotere mate last van enige nervositeit. Daar komt bij dat ik toch ook best wel stressgevoelig ben. Dat is de afgelopen decennia niet meer te zien geweest aan mijn huid, maar zeker de laatste maanden des temeer!
Hoe komt dat? Waar komt dat vandaan? Wat is er veranderd?
Tsja...dát is wel duidelijk:
Ik ben getrouwd. Dát is er veranderd!
Altijd heb ik alleen gewoond en geleefd. Nooit heb ik rekening hoeven houden met iemand. Als ik ‘s avonds thuiskwam, was er niemand om mij heen. Best lekker, hoor en ik ben daar ook altijd best heel gelukkig in geweest. Ik kon me heerlijk afsluiten van de buitenwereld, alleen, in mijn eigen coconnetje, een pilsje en sigaretje erbij en...schrijven maar! Zonder iets of iemand om me heen, met de tijd aan mezelf vlogen de woorden als vanzelf op papier. En als ik geen zin meer had en er was niets op tv? Ach..dan ging ik toch even lekker naar m’n stamkroegje? Niemand, die er iets van zei, niemand die het vervelend vond. En nu? Tsja.. nu is een heel ander verhaal. Mijn vrouw is opgevoed en opgegroeid in een kleine, niet streng maar traditioneel-gelovige gemeenschap. De kerk waar ze altijd naartoe ging wordt ook wel de “ranja-kerk” genoemd, omdat ook tijdens de avondmaalviering geen alcoholhoudende wijn geschonken werd. Opzich niets mis mee, maar het laat al wel een heel klein beetje zien hoe men tegenover alcohol staat. Niet veroordelend, maar wèl afstandelijk en vaak afwijzend.
Nietemin drinkt mijn vrouw ook wel eens een glaasje maar dat is incidenteel. Dat is wel even iets anders dan een bierliefhebber, die jarenlang zelf bier gebrouwen heeft, kookt met bier, leest over bier en..inderdaad: als hoofddrankje een pilsje drinkt inplaats van fris.
Het zal wel duidelijk zijn dat mijn vrouw al gauw vond, dat ik veel te veel dronk en dus moest daar verandering in komen, zo vond ze eigenlijk. En ja..omdat ik erg veel van haar hou wilde ik daar best enigszins aan tegemoet komen, maar zeg nou zelf: als je opgegroeid bent in een bijna “alcoholloze” omgeving is elk pilsje al gauw “teveel”. Het resultaat is, dat ik ‘s middags rond een uur of vijf zin heb in een pilsje, maar hem niet pak want “..misschien vindt ze dat bezwaarlijk..”
Zelfs al vindt ze daar níéts van..ik dènk het toch en dat veroorzaakt op den duur wat wrevel bij mij. Ik ga wat minder goed in m’n vel zitten. Langzaam maar zeker voel ik mezelf wat ongeduriger worden en wat nerveuzer.
Let op: dat heeft NIETS met verslaving te maken, maar met het feit dat ik iets laat, wat ik helemaal niet WIL laten, omdat er niets mis mee is! Ik laat het, uit liefde voor iemand en niet omdat het “fout” zou zijn!
Verslaving is iets anders:
Mijn roken!
Iedereen die mij leest, weet inmiddels wel van mijn jarenlange strijd met die sigaret. Al jarenlang verlies ik die strijd ook struktureel. Veel mensen die geloven, zeggen: “Dan bid je niet voldoende.”, of: “Is je geloof wel groot genoeg?” en meer van dat soort dingen. Ik vind dat tamelijk veroordelend! Worstelde Paulus niet ook met één bepaalde zonde? En hoevaak bad hij er wel niet voor? Op één dag zelfs drie keer na elkaar (!) en wat antwoordde God toen? “..Laat Mijn genade u genoeg zijn!” Da’s fijn..maar brengt dat een einde aan de worsteling? Dacht het niet!
Zo ook bij mij. de worsteling bleef, jaar in jaar uit en telkens opnieuw rookte ik toch weer. Op een bepaald moment kwam ik voor mezelf tot de conclusie dat het misschien toch helemaal niet zo heel erg was om zo nu en dan te roken. Want...ondanks dat het om een verslaving gaat, is het wèl een rustgevende verslaving! En dát is iets, wat ík in mijn nervositeit èrg goed kan gebruiken!! Het maakt me rustiger. Is dat een excuus? Nee, want ik geef wel degelijk toe dat het een verslaving is!
Maar ja.. toen kwam mijn vrouw om de hoek kijken.
Ik had op CM in mijn profiel gezet “niet rokend” en daar filterde zij de kandidaten op. Zelf dacht ik: “Als ik maar eenmaal een partner heb die ook niet rookt, zal het wel lukken..” En toen we elkaar ontmoet hadden, beloofde ik haar om uit alle macht te proberen te stoppen met roken. Samen bidden en er aan werken...dan zou het wel lukken.
Nou, niet echt! Inplaats daarvan krab ik in mijn nervositeit mezelf helemaal aan flarden. Ik wordt gek van de jeuk, kan zolangzamerhand niets meer hebben en ga nog maar mondjesmaat de deur uit. Heel af en toe ‘s avonds even naar de overkant, naar mijn oude stamcafeetje. Daar binnen is het halfdonker en dan vallen mijn handen, armen en gezicht niet zo heel erg op en dan ben ik er toch nog even uit. En ja..dan rook ik ook.
En weet je? Ik vind het heerlijk!! Het is alsof ik me rustiger vóél worden, zodra ik een sigaretje rook. Alweer: excuus? Niks excuus!! Ik heb geen excuusjes nodig!
Nogmaals: van nature ben ik al enigszins nerveus en allesbehalve stressbestendig. Een ervenisje uit m’n jeugd, zullen we maar zeggen...
Het uiteindelijke resultaat?
Ik rook. Af en toe, maar toch. En voel ik me er schuldig onder? In het begin wel, maar op die bewuste zondagochtend, daar in Alkmaar, hebben m’n vrouw en ik er nog eens uitvoerig over gepraat en ze begrijpt het. Ze is het er niet mee eens en het doet haar verdriet, maar ze begrijpt het. En dat is een belangrijk goed!! Natuurlijk zei ze: “Het maakt mij niet uit hoe je eruit ziet.”, maar laten we eerlijk zijn: als je er ècht niet uitziet en onder de wondjes zit en in constante jeuk en pijn verkeert, maakt het niet uit wat iemand zegt, zelfs niet als die iemand heel dicht bij je staat en die woorden ook werkelijk meent. Het is juist dátgene wat het met jóú doet, dat belangrijk is. Jíj voelt je ‘vies’ en dus ‘ben’ je dat ook. Jíj voelt dat de mensen naar je kijken en ook al beweert een ander het tegendel: jij weet beter. Je VOELT het gewoon en als je erop gaat letten, zie je dat je gevoel je echt niet bedriegt...
Maar goed, ik rook dus af en toe. En hoewel het resultaat nog niet direct zichtbaar is, doet het al wel heel veel met mij. Zo ervaar ik eindelijk weer die rust, die ik altijd voelde als ik schreef.
En naar mijn vrouw toe voel ik weer die rust, die mij in staat stelt om haar ook in fisieke zin lief te hebben; iets waar iedere partner natuurlijk naar verlangt en laten we eerlijk zijn: dat is voor verreweg de meesten van ons, mensen, een belangrijk goed.
Sexualiteit
Voor zowel mijn vrouw als voor mij was sexualiteit altijd de “ver-van-mijn-bed-show”.
Toen we elkaar stukje bij beetje leerden kennen, leerden we ook om naar elkaar te verlangen. Dat ging eigenlijk vanzelf, al bewaarden we wèl enige reserve en terughoudendheid. Maar laten we eerlijk zijn: of je nu 16 bent of 46, in beide gevallen geldt dat er sprake is van een ontdekkingsreis. In eerste instantie een ‘ontdekkingsreis’ naar je eigen gevoelens en vervolgens naar die van de ander. En ja: dan komt er langzamerhand tóch een zeker verlangen naar meer...
Ons beider geloofsovertuiging weerhield ons ervan om ‘verder’ te gaan. Tot hier en niet verder.
En na ons trouwen? Tsja, toen was het hek van de dam! Opeens ‘mochten’ we álles en het zal de lezer dan ook niet verbazen, dat we daar dan ook dankbaar gebruik van hebben gemaakt..
Maar dan komt het:
Na zovele jaren alleen te zijn geweest, moest ik me wenden naar de wensen van een partner. Opzich geen probleem, zou je zeggen. Maar als je niet beter weet dan alleen te zijn, weet je niet wat het is, om de hele dag iemand om je heen te hebben. En al helemaal iemand, die zó fel tegen roken is. “Ach...dat ga ik wel redden..”, hield ik mezelf voor.
Maar niet dus..
Inplaats daarvan voelde ik me steeds ongemakkelijker in m’n eigen huis. Ik stelde ‘het peukje’ zolang mogelijk uit, maar dat had wèl een nervositeit tot gevolg die z’n weerga niet kent! In no-time zag ik eruit als Quasimodo en laten we eerlijk zijn: dat is geen apetijtelijk gezicht. Primair vind je dat zelf, maar je partner vindt dat natúúrlijk ook, al zegt die dat niet want ze houdt van je: “Haar maakt het niet uit, hoe je eruit ziet..”
Maar het resultaat is wèl dat je zelf geen lust meer hebt om de ander te behagen. “Je ziet er immers niet uit, daar kan de ander nooit vreugde aan beleven..”
Maar nu rook ik af en toe.
Natuurlijk is de jeuk niet als donderslag bij heldere hemel verdwenen. Maar de jeuk die ik nu voel, is jeuk van wonden die genezen. En natuurlijk is er ook de inmiddels bijna ‘vanzelfsprekende jeuk uit nervositeit, maar die is bijna te verwaarlozen.
Wat overblijft, is het hernieuwde verlangen om diegene lief te hebben, die zóveel van me houdt dat ze in staat is om door die wonden heen te kijken....
Wat hier alleen maar op kan volgen?
Dankbaarheid.
Niets minder dan dat...
Maandag, 04-08-2009
En daar zit ik dan..
Eigenlijk zou ik wat moeten schrijven, maar ik weet niet goed wat.
Nou ja...eigenlijk weet ik het wel, maar ik weet niet goed, waar te beginnen. Het is dan ook al weer een poosje geleden dat ik voor het laatst een flink stuk van me af geschreven heb en bij het nu volgende stuk vraag ik me toch een beetje af, of ik dit wel moet opschrijven.
Maar ach, wat kan mij het ook schelen! Tenslotte gaat het hier over mij en mijn ervaringen, of die nu goed zijn of slecht..
Ik had al verteld dat het nog even zou duren, maar nu moet het er maar weer eens van komen.
Laat ik maar eens beginnen bij het vorige weekend van 2 augustus. Mijn zwager werd 65 en dat moest groots gevierd worden! Alles heeft m’n zus uit de kast getrokken: van de in Noord-Holland bekende “Bertje-Doperwtje” tot een heuse silhouet-knipster in 17e-eeuwse kledij. Een mobiele bar-tap-installatie en een enorme barbeque. Jaja...als mijn zus de dingen regelt, kómt er ook wat!! Uiteraard hebben we de tijd van ons leven gehad, van ‘s middags een uur of vier tot een uurtje of half vier in de nacht...(ahum...) Maar goed, later zal ik hier misschien wat meer over uitwijden..
Toen ik tegen half vier eenmaal in bed lag begon het: één en al jeuk. Gedurende de hele dag had ik er al last van, maar nu werd het echt ondragelijk.
Op een bepaald moment was de jeuk zo hevig, dat ik me totaal geen raad meer wist. Opeens schoot het me tebinnen dat ik nog een “bbq-vork-en-mesje in m’n borstzakje had en met dat mesje heb ik me even lekker op de rug gekrabd. Zonder het te beseffen krabde ik m’n hele rug open, tot die aanvoelde en eruit zag alsof ik zweepslagen had gehad.
Mijn vrouw, die inmiddels wakker was geworden, pakte midden in de nacht heel zachtjes een natte handdoek en depte daarmee mijn rug, terwijl ik op m’n buik lag.
Gek wordend van de jeuk zat ik later een poos tegen haar aan en ze pakte m’n handen vast, zodat ik niet kon krabben.
Van m’n voetzolen tot m’n kruin, alles jeukte! Mensen zeggen wel eens: “Je kunt beter pijn hebben, dan jeuk.”, en zo ís het ook! Het maakt je werkelijk krankzinnig! Je kunt niets meer, je ziet niets meer en alles doet pijn en jeukt tegelijk. Het uiteindelijke gevolg is in lichamelijke zin, dat je er uitziet als één grote wandelende sneeuwbui van alle huidschilfertjes, van boven tot onder bedekt met jeukende en pijnlijke wonden.
Het moge duidelijk zijn, dat dit bepaald ook iets met je persoonlijkheid doet. Je gaat je anders gedragen, je gaat je anders vóélen. En misschien zelfs anders denken..
Nou ben ik altijd prima in staat geweest om goed en kritisch naar mezelf te kijken.
Waarom doe ik bepaalde dingen en wat doet dat met mij? Waarom bid ik en hoe? Waarom ben ik, of voel ik, zoals ik ben of voel? Waar komen de diverse karaktertrekken vandaan en kan ik iets aan de minder leuke trekjes veranderen? En zoja: hoe?
Bij twee van die trekjes wil ik even stilstaan.
Ik ben van nature tamelijk ongedurig (zie mijn “engelengeduld”) en heb altijd wel in lichte of wat grotere mate last van enige nervositeit. Daar komt bij dat ik toch ook best wel stressgevoelig ben. Dat is de afgelopen decennia niet meer te zien geweest aan mijn huid, maar zeker de laatste maanden des temeer!
Hoe komt dat? Waar komt dat vandaan? Wat is er veranderd?
Tsja...dát is wel duidelijk:
Ik ben getrouwd. Dát is er veranderd!
Altijd heb ik alleen gewoond en geleefd. Nooit heb ik rekening hoeven houden met iemand. Als ik ‘s avonds thuiskwam, was er niemand om mij heen. Best lekker, hoor en ik ben daar ook altijd best heel gelukkig in geweest. Ik kon me heerlijk afsluiten van de buitenwereld, alleen, in mijn eigen coconnetje, een pilsje en sigaretje erbij en...schrijven maar! Zonder iets of iemand om me heen, met de tijd aan mezelf vlogen de woorden als vanzelf op papier. En als ik geen zin meer had en er was niets op tv? Ach..dan ging ik toch even lekker naar m’n stamkroegje? Niemand, die er iets van zei, niemand die het vervelend vond. En nu? Tsja.. nu is een heel ander verhaal. Mijn vrouw is opgevoed en opgegroeid in een kleine, niet streng maar traditioneel-gelovige gemeenschap. De kerk waar ze altijd naartoe ging wordt ook wel de “ranja-kerk” genoemd, omdat ook tijdens de avondmaalviering geen alcoholhoudende wijn geschonken werd. Opzich niets mis mee, maar het laat al wel een heel klein beetje zien hoe men tegenover alcohol staat. Niet veroordelend, maar wèl afstandelijk en vaak afwijzend.
Nietemin drinkt mijn vrouw ook wel eens een glaasje maar dat is incidenteel. Dat is wel even iets anders dan een bierliefhebber, die jarenlang zelf bier gebrouwen heeft, kookt met bier, leest over bier en..inderdaad: als hoofddrankje een pilsje drinkt inplaats van fris.
Het zal wel duidelijk zijn dat mijn vrouw al gauw vond, dat ik veel te veel dronk en dus moest daar verandering in komen, zo vond ze eigenlijk. En ja..omdat ik erg veel van haar hou wilde ik daar best enigszins aan tegemoet komen, maar zeg nou zelf: als je opgegroeid bent in een bijna “alcoholloze” omgeving is elk pilsje al gauw “teveel”. Het resultaat is, dat ik ‘s middags rond een uur of vijf zin heb in een pilsje, maar hem niet pak want “..misschien vindt ze dat bezwaarlijk..”
Zelfs al vindt ze daar níéts van..ik dènk het toch en dat veroorzaakt op den duur wat wrevel bij mij. Ik ga wat minder goed in m’n vel zitten. Langzaam maar zeker voel ik mezelf wat ongeduriger worden en wat nerveuzer.
Let op: dat heeft NIETS met verslaving te maken, maar met het feit dat ik iets laat, wat ik helemaal niet WIL laten, omdat er niets mis mee is! Ik laat het, uit liefde voor iemand en niet omdat het “fout” zou zijn!
Verslaving is iets anders:
Mijn roken!
Iedereen die mij leest, weet inmiddels wel van mijn jarenlange strijd met die sigaret. Al jarenlang verlies ik die strijd ook struktureel. Veel mensen die geloven, zeggen: “Dan bid je niet voldoende.”, of: “Is je geloof wel groot genoeg?” en meer van dat soort dingen. Ik vind dat tamelijk veroordelend! Worstelde Paulus niet ook met één bepaalde zonde? En hoevaak bad hij er wel niet voor? Op één dag zelfs drie keer na elkaar (!) en wat antwoordde God toen? “..Laat Mijn genade u genoeg zijn!” Da’s fijn..maar brengt dat een einde aan de worsteling? Dacht het niet!
Zo ook bij mij. de worsteling bleef, jaar in jaar uit en telkens opnieuw rookte ik toch weer. Op een bepaald moment kwam ik voor mezelf tot de conclusie dat het misschien toch helemaal niet zo heel erg was om zo nu en dan te roken. Want...ondanks dat het om een verslaving gaat, is het wèl een rustgevende verslaving! En dát is iets, wat ík in mijn nervositeit èrg goed kan gebruiken!! Het maakt me rustiger. Is dat een excuus? Nee, want ik geef wel degelijk toe dat het een verslaving is!
Maar ja.. toen kwam mijn vrouw om de hoek kijken.
Ik had op CM in mijn profiel gezet “niet rokend” en daar filterde zij de kandidaten op. Zelf dacht ik: “Als ik maar eenmaal een partner heb die ook niet rookt, zal het wel lukken..” En toen we elkaar ontmoet hadden, beloofde ik haar om uit alle macht te proberen te stoppen met roken. Samen bidden en er aan werken...dan zou het wel lukken.
Nou, niet echt! Inplaats daarvan krab ik in mijn nervositeit mezelf helemaal aan flarden. Ik wordt gek van de jeuk, kan zolangzamerhand niets meer hebben en ga nog maar mondjesmaat de deur uit. Heel af en toe ‘s avonds even naar de overkant, naar mijn oude stamcafeetje. Daar binnen is het halfdonker en dan vallen mijn handen, armen en gezicht niet zo heel erg op en dan ben ik er toch nog even uit. En ja..dan rook ik ook.
En weet je? Ik vind het heerlijk!! Het is alsof ik me rustiger vóél worden, zodra ik een sigaretje rook. Alweer: excuus? Niks excuus!! Ik heb geen excuusjes nodig!
Nogmaals: van nature ben ik al enigszins nerveus en allesbehalve stressbestendig. Een ervenisje uit m’n jeugd, zullen we maar zeggen...
Het uiteindelijke resultaat?
Ik rook. Af en toe, maar toch. En voel ik me er schuldig onder? In het begin wel, maar op die bewuste zondagochtend, daar in Alkmaar, hebben m’n vrouw en ik er nog eens uitvoerig over gepraat en ze begrijpt het. Ze is het er niet mee eens en het doet haar verdriet, maar ze begrijpt het. En dat is een belangrijk goed!! Natuurlijk zei ze: “Het maakt mij niet uit hoe je eruit ziet.”, maar laten we eerlijk zijn: als je er ècht niet uitziet en onder de wondjes zit en in constante jeuk en pijn verkeert, maakt het niet uit wat iemand zegt, zelfs niet als die iemand heel dicht bij je staat en die woorden ook werkelijk meent. Het is juist dátgene wat het met jóú doet, dat belangrijk is. Jíj voelt je ‘vies’ en dus ‘ben’ je dat ook. Jíj voelt dat de mensen naar je kijken en ook al beweert een ander het tegendel: jij weet beter. Je VOELT het gewoon en als je erop gaat letten, zie je dat je gevoel je echt niet bedriegt...
Maar goed, ik rook dus af en toe. En hoewel het resultaat nog niet direct zichtbaar is, doet het al wel heel veel met mij. Zo ervaar ik eindelijk weer die rust, die ik altijd voelde als ik schreef.
En naar mijn vrouw toe voel ik weer die rust, die mij in staat stelt om haar ook in fisieke zin lief te hebben; iets waar iedere partner natuurlijk naar verlangt en laten we eerlijk zijn: dat is voor verreweg de meesten van ons, mensen, een belangrijk goed.
Sexualiteit
Voor zowel mijn vrouw als voor mij was sexualiteit altijd de “ver-van-mijn-bed-show”.
Toen we elkaar stukje bij beetje leerden kennen, leerden we ook om naar elkaar te verlangen. Dat ging eigenlijk vanzelf, al bewaarden we wèl enige reserve en terughoudendheid. Maar laten we eerlijk zijn: of je nu 16 bent of 46, in beide gevallen geldt dat er sprake is van een ontdekkingsreis. In eerste instantie een ‘ontdekkingsreis’ naar je eigen gevoelens en vervolgens naar die van de ander. En ja: dan komt er langzamerhand tóch een zeker verlangen naar meer...
Ons beider geloofsovertuiging weerhield ons ervan om ‘verder’ te gaan. Tot hier en niet verder.
En na ons trouwen? Tsja, toen was het hek van de dam! Opeens ‘mochten’ we álles en het zal de lezer dan ook niet verbazen, dat we daar dan ook dankbaar gebruik van hebben gemaakt..
Maar dan komt het:
Na zovele jaren alleen te zijn geweest, moest ik me wenden naar de wensen van een partner. Opzich geen probleem, zou je zeggen. Maar als je niet beter weet dan alleen te zijn, weet je niet wat het is, om de hele dag iemand om je heen te hebben. En al helemaal iemand, die zó fel tegen roken is. “Ach...dat ga ik wel redden..”, hield ik mezelf voor.
Maar niet dus..
Inplaats daarvan voelde ik me steeds ongemakkelijker in m’n eigen huis. Ik stelde ‘het peukje’ zolang mogelijk uit, maar dat had wèl een nervositeit tot gevolg die z’n weerga niet kent! In no-time zag ik eruit als Quasimodo en laten we eerlijk zijn: dat is geen apetijtelijk gezicht. Primair vind je dat zelf, maar je partner vindt dat natúúrlijk ook, al zegt die dat niet want ze houdt van je: “Haar maakt het niet uit, hoe je eruit ziet..”
Maar het resultaat is wèl dat je zelf geen lust meer hebt om de ander te behagen. “Je ziet er immers niet uit, daar kan de ander nooit vreugde aan beleven..”
Maar nu rook ik af en toe.
Natuurlijk is de jeuk niet als donderslag bij heldere hemel verdwenen. Maar de jeuk die ik nu voel, is jeuk van wonden die genezen. En natuurlijk is er ook de inmiddels bijna ‘vanzelfsprekende jeuk uit nervositeit, maar die is bijna te verwaarlozen.
Wat overblijft, is het hernieuwde verlangen om diegene lief te hebben, die zóveel van me houdt dat ze in staat is om door die wonden heen te kijken....
Wat hier alleen maar op kan volgen?
Dankbaarheid.
Niets minder dan dat...
Abonneren op:
Posts (Atom)